Pierwsza na polskim rynku książka irlandzkiej autorki, która ma na koncie trylogię dla starszej młodzieży określaną jako połączenie „Romea i Julii” z „Ojcem Chrzestnym”. Tom otwiera nowy cykl adresowany do młodszych nastolatków. Jej bohaterem jest prawie dwunastoletni miłośnik gier komputerowych (Fionn), który razem ze starszą, traktującą go z wyższością siostrą, ma spędzić wakacje na rodzinnej wyspie matki, gdzie mieszka ich dziadek i gdzie kiedyś zginął ich ojciec. Kobieta chce w tym czasie powalczyć z nękająca ją depresją. Wyspa okaże się magiczną ziemią, depozytem pradawnej magii i miejscem, gdzie rozgrała się kiedyś walka dwóch potężnych bóstw z mitologii celtyckiej i gdzie uwięziono złą boginię Morriganę. Chłopiec, początkowo niechętny wakacjom na odludziu szybko zaczyna interesować się licznymi tajemnicami wyspy, w których centrum okazuje się być jego dziadek – wytwórca tajemniczych świec, które zdolne są przechować wspomnienia, a także Strażnik Burzy władający magią pogodową pozostawioną niegdyś na wyspie przez pogromcę złej bogini. Chłopiec odnajdzie w sobie odwagę i okaże się wybrańcem, ale oprócz potężnej władzy, spocznie na jego barkach odpowiedzialność, jako że pod koniec książki nad wyspą zawiśnie śmiertelne niebezpieczeństwo, któremu w następnych częściach będzie musiał sprostać główny bohater. Równolegle rozgrywają się rozmaite perypetie związane z niemagicznymi aspektami życia dwunastolatka – konflikt ze straszą siostrą i jej antypatycznym chłopakiem, a także trauma po śmierci ojca i ta związana z depresją matki.

„Wyspa Strażnika Burzy” cieszy ciekawym systemem magii i nawiązaniami do celtyckiej mitologii, wiarygodnym portretem psychologicznym chłopca, inteligentnym, brytyjskim humorem i umiejętnością splecenia elementów magii ze zwyczajnym życiem oraz poetyckim sznytem. Polecam. Okładka twarda, szyta.