Trzecia książka amerykańskiej autorki piszącej dla nastolatek (poprzednio „Mam talent” p 9/09, „Mój zwariowany świat” p 20/09) to współczesna powieść obyczajowa z bardzo wyeksponowanym wątkiem dydaktycznym. Jej bohaterka-narratorka (Samantha Taylor) zaliczana do tych ładnych i popularnych, dotychczas, zadowolona z życia, przeslizgiwała się przez liceum na niernych ocenach, zajęta treningami w zespole cheerleaderek, licznymi flirtami i specjalizowaniem się w zlośliwościach i przytykach wobec otoczenia. Teraz jednak wszystko się skomplikowało: fatalne wyniki z testów maturalnych odebrały jej szansę na studia na dobrej uczelni, a na dwa tygodnie przed balem kończącym rok szkolny rzucił ją chłopak. Dowiedziawszy się, że punktację na studia może jej poprawić praca w szkolnym samorządzie, bohaterka startuje w wyborach, oczywiście kandydując na przewodniczącą, i zaczyna swoją kampanię wyborczą w myśl zasady „w miłości, na wojnie i w szkole wszystkie chwyty dozwolone”, a jednocześnie desperacko szuka nowego partnera na bal. Ale, wyzłośliwiając się wobec jednego z dawnych chłopaków, nieoczekiwanie daje się sprowokować i przyjmuje zakład, że przez dwa tygodnie nikomu i o nikim nie powie nic przykrego, co bardzo jej utrudni działania na obu polach. Kiedy jednak stopniowo odkryje, że nie lubi swojego poprzedniego wcielenia i dobrowolnie postanowi do niego nie wracać, dostanie tradycyjną nagrodę od losu – odwzajemnioną miłość. Kolejna sprawnie, lekko napisana obowiązkowo dowcipna, ale z większą dawką problemów pod rozwagę i raczej łopatologiczną wykładnią tezy – lektura rozrywkowa przypominająca, że tytułowe założenie nie zawsze się sprawdza.