Kolejna książka tej autorki (poprzednio „K@jamoko czyli kłopoty nastolatki” p 23/08) to jeszcze jedna współczesna powieść obyczajowa konstrukcyjnie i tematycznie – bo nie formą, tu mamy dziennik absolwentki szkoły podstawowej – wzorowana na Jeżycjadzie (która przywoływana jest też w tekscie) i najnowszych książkach dla nastolatek Marty Fox, czyli udana rodzina jako ostoja w relacjach z niezbyt przyjaznym światem zewnętrznym. Mama bibliotekarka, po której bohaterka odziedziczyła nałóg czytania, ojciec inżynier budowlaniec, zamiłowany szachista ze znacznymi sukcesami na turniejach amatorskich, o rok starsza siostra, znakomita pływaczka i zapewne przyszła mistrzyni tańca towarzyskiego, dojeżdżająca babcia dokarmiająca rodzinę domowymi smakołykami, nękające inteligencję pracującą problemy finansowe, a wokół mnóstwo osób, którym trzeba pomóc, więc pomaga się tak zwyczajnie, odruchowo, w miarę możliwości. A zatem pomóc w zbiórce pieniędzy na wózek inwalidzki dla szkolnego kolegi, zająć się psami chorej starszej sąsiadki, czytać książki dzieciom w szpitalu, a jednym z nich, chorą na nowotwór dziewczynkę, której nikt nie odwiedza, niemal przygarnąc do rodziny. W międzyczasie zaś bohaterka żyje jak wszystkie nastolatki, miewa wzloty i upadki w szkole, zakochuje się w niewłaściwych chłopakach, nie dostrzegając właściwego, kłóci z siostrą – zwyczajne normalne sprawy… Gdyby nie w miarę lekka i zabawna narracja, byłaby to solidna lektura z tezą, czy też tzw. budująca, w tej formie lokuje się na poziomie średnich powieści popularnych z tematem do refleksji.