Drugi w dorobku znanej pisarki zbiór krótkich, adresowanych do najmłodszych czytelników opowiadanek, które łączy osoba tytułowego bohatera ("Idzie Jaś" na p 2/03). Mądre, pogodne i dowcipne, pomagają w zrozumieniu skomplikowanych praw rządzących współczesnym światem, uporaniu się z niektórymi trudnymi dla maluchów problemami i "oswojeniu" pewnych zjawisk. Przedszkolak Jaś nadal, korzystając z pomocy mamusi i babci, dokonuje niezwykłych dla siebie odkryć. Ciesząc się z przybycia wiosny, reprezentowanej przez pierwsze kwiaty na klombach, dowiaduje się, że nie warto odbierać im i tak krótkiego życia, w prosty sposób odnajduje swoje miejsce w historii rodziny, odkrywa przyjemność płynącą z pomagania innym (nawet jeśli wymaga to zrobienia czegoś, czego samemu się nie lubi), doświadcza pierwszego zauroczenia sympatyczną koleżanką, która lubi być straszona, przekonuje się, że sprawianie komuś przykrości wcale nie jest miłe i powoli, z coraz większym zrozumieniem przygotowuje się do bycia dorosłym, ze wszystkimi tego konsekwencjami (dobrym wychowaniem, nauką mnóstwa dziwnych rzeczy i odpowiedzialnością). Z częścią zaskakujących go spraw Jaś radzi sobie sam, stosując bardzo interesujący tok rozumowania, w pozostałych korzysta z pomocy starszych, nieustannie wprowadzając ich w stan osłupienia, ale i przyswajając zdobywane informacje. W kunsztownej formie literackiej autorka zawarła żywe, barwne i dowcipne scenki fabularne, podbudowane dobrą znajomością psychiki dziecka i głębokim zrozumieniem jego problemów. Traktując małego czytelnika jak równorzędnego, inteligentnego partnera i podsuwając mu tematy do zastanowienia, stworzyła książkę, która znakomicie bawi i taktownie uczy.