Drugi tom debiutanckiej powieści byłego angielskiego policjanta a obecnie pastora, napisanej w konwencji mrocznej, okrutnej magiczno-mistycznej fantasy z elementami horroru i z akcją rozgrywającą się w osiemnastowiecznej Anglii, którą – za sprawą przeniewierczego duchownego – wraz z resztą świata czeka rychła zagłada („Zaklinacz cieni” p 1/04). Po udaremnieniu szalonemu pastorowi (Obadiahowi Demurralowi) zawarcia ostatecznego paktu z księciem piekieł, młodzi bohaterowie (trzynastoletni bezdomny z winy pastora Thomas Barrick i o rok starsza Kate Coglan, córka skorumpowanego celnika) szukają schronienia przed jego zemstą w zrujnowanym przez kometę Londynie. Nie wiedzą jednak, że miasto, do którego zmierzają również młody Afrykańczyk i były sługa pastora, jest celem podróży wielu innych osobników o bardzo nieczystych zamiarach i gotowych na każdą zbrodnię dla zrealizowania swoich planów, a u kresu drogi czeka na nich przerażająca pułapka. W sercu Londynu, na opanowanej przez złą magię ulicy Salamandry, trwają przygotowania do drugiej próby odebrania stwórcy władzy nad czasem i niebiosami, a dzieciom przeznaczono ważną rolę w demonicznym rytuale, w którym utraconą magiczną figurkę zastąpi znacznie potężniejszy artefakt – sam święty Graal. I wydaje się, że losy świata tym razem zostały przesądzone… Równie sprawnie napisana, utrzymana w klimacie narastajacej grozy i wymyślnego okrucieństwa opowieść o nierozstrzygniętej odwiecznej walce dobra ze złem i przemianach zachodzących w duszy człowieka, w którym rodzi się wiara, z elementami niesamowitej przygody, powinna zadowolić czytelników poprzedniego tomu.