Oszaleć ze strachu : historia Nory, pacjentki oddziału psychiatrycznego

Brak okładki

Książka

W koszyku

Oszaleć ze strachu : historia Nory, pacjentki oddziału psychiatrycznego / Jana Frey ; tł. [z niem.] Monika J. Dykier. - Wrocław [etc.] : Zakład Narodowy im. Ossolińskich, cop. 2008. - 149 s. ; 21 cm.

(Nasza Biblioteka)

Autor

Frey Jana (1969- ). Dykier Monika. Tł.

Niemiecką autorkę książek dla dzieci i młodzieży znamy z dwóch powieści dla starszych czytelników i zbiorku opowiadań terapeutycznych dla małych dzieci. Obie powieści ("W ślepym zaułku wolności" p 11/01 i "Chłód od raju" p 19/02) gatunkowo zaliczają się do literatury opartej na faktach, uwrażliwiającej na ważne problemy społeczne, o walorach raczej publicystycznych niż literackich. Również prezentowana obecnie należy do tego nurtu. Oparta na faktach, skonstruowana w formie lekko zbeletryzowanej relacji siedemnastoletniej rozmówczyni autorki, opowiada o obsesyjnym lęku narastającym do tego stopnia, że doprowadził bohaterkę (Norę Esslin) do próby samobójczej.

Podświadomy strach przed chorobą i śmiercią towarzyszył dziewczynie od najwcześniejszego dzieciństwa - urodziła się w trzy dni po śmierci swojej rocznej siostry - a uaktywnił się, kiedy miała dwanaście lat, a w jej najbliższej i niezbyt licznej rodzinie w krótkim czasie zmarło kilka osób (w tym zaledwie trzydziestoletni stryj). Od tej pory bohaterka obsesyjnie analizowała stan swego zdrowia, doszukiwała się objawów wszystkich dolegliwości, które miewali inni i - czuła się coraz gorzej. Wprawdzie wymyśliła sobie cały szereg czynności magicznych zabezpieczających przed nieszczęściem, ale kiedy u jej młodej wychowawczyni zdiagnozowano złosliwy nowotwór, wszystkie zabezpieczenia przestały działać. Koszmary senne i nieoczekiwane ataki paniki kończące się nawet utratą przytomności doprowadziły coraz bardziej izolującą się od świata zewnętrznego i zamkniętą w sobie bohaterkę do granic wytrzymalości i przemożnej chęci zakończenia tej udręki, bo przecież: "martwy nie może już umrzeć. I nie musi się bać".

Odratowana i poddana mądrej terapii, stopniowo, bardzo powoli, docierała do źródeł swojego lęku, uczyła się werbalizować spychane w podświadomość doznania, nawiązywać kontakt z otoczeniem i żyć ze strachem bez dopuszczania do ataków paniki.

Podobnie jak poprzednie książki niemieckiej autorki, i ta jest przejmującym, miejscami drastycznym (chociaż bez drastycznych scen) zapisem przeżyć nastolatki, a zarazem literaturą faktu o charakterze interwencyjnym - oskarżającą dorosłe społeczeństwo o brak odpowiednio wczesnej reakcji na problemy dorastającej młodzieży.