Kolejna książka angielskiej autorki, której pisarstwo klimatem i sposobem ujęcia tematu bardzo przypomina powieści Jacqueline Wilson (poprzednio „Chłopaki w głowie” i „Podwójna gra” na p 14/06), również podejmuje niełatwe problemy dorastania, a na plan pierwszy wysuwa się wśród nich poczucie odpowiedzialności. Matka trzynastoletniej bohaterki-narratorki (Joanny) apelowała o nie szczególnie, ponieważ dziewczynka odziedziczyła w kolejnym pokoleniu silne zdolności parapsychiczne – umiejętność odbierania emocji, sięgania w głąb umysłu innych osób i jasnowidzenia – a lekkomyslne korzystanie z nich mogłoby skrzywdzić obie eksperymentujące strony. Rozsądku i odpowiedzialności nie starczyło jednak bohaterce, gdy (mimo powtarzanych przez dorosłych do znudzenia ostrzeżeń przed niebezpieczeństwem czyhającym na nastolatki w mieście w późnych godzinach wieczornych) wracając z imprezy, postanowiła zaoszczędzić pieniądze otrzymane na taksówkę. Wizja wymarzonych butów, którymi zwróci na siebie uwagę podziwianego chłopaka okazała się silniejsza i dziewczynka chętnie skorzystała z propozycji podwiezienia do domu przez raz tylko spotkanego przyrodniego brata jednej z przyjaciółek. Ale uczynny kierowca ruszył w zupełnie innym kierunku, za miasto. Przerażonej pasażerce udało się uciec, jednak jej kłopoty dopiero się zaczęły. Jak bowiem powiedzieć przyjaciółce, o co podejrzewa się jej brata. I co zrobić, gdy niebawem inna dziewczyna, widziana przy samochodzie prawdopodobnie tej samej marki i koloru, znika bez śladu. Sprawnie napisana, działająca na wyobraźnię i skłaniająca do zastanowienia opowieść o przykrych konsekwencjach zbytniej wiary we własną dorosłość i mądrość, dylematach lojalności i odpowiedzialności za krzywdę wyrządzoną innym z czytelnym przesłaniem.