Trzecia współczesna powieść obyczajowa z rozwiniętym wątkiem romansowym tej angielskiej pisarki nie zawiedzie oczekiwań czytelniczek dwóch poprzednich ("Druga szansa" p 9/99, "Kobieta i kobieta" p 18/99). Wprawdzie autorka powiela w niej zarówno znany temat, jak i schemat, ale robi to na tyle atrakcyjnie i dowcipnie, że chwilami można o schemacie zapomnieć. Na początku tej już od tytułu optymistycznej opowieści trzy jej główne bohaterki stają u progu kryzysu psychicznego, a ich obniżająca się samoocena lada chwila sięgnie dna. Nieszczęśliwa w swym przedwczesnym i krótkim małżeństwie wdowa (Evie) po latach samotności ma właśnie poślubić człowieka stanowiącego wprawdzie przeciwieństwo jej męża, ale za to nie spełniającego większości oczekiwań narzeczonej. Jej młodsza siostra. zwariowana artystka (Cara), od lat nie może się otrząsnąć z szoku po próbie gwałtu, co fatalnie wpływa na wszelkie kontakty męsko-damskie i uniemożliwia jej ułożenie sobie życia. Najbliższa przyjaciółka zaś, kobieta piękna i pozornie szczęśliwa w małżeństwie (Olivia), spędza życie głównie na podporządkowywaniu się we wszystkim apodyktycznemu i humorzastemu egocentrykowi w imię ratowania wymarzonego ideału rodziny. Dobry los sprawia jednak, że wszystkie trzy, po wielu perturbacjach, odbudują swoje nadwątlone "ja" i znajdą szczęście u boku ukochanego mężczyzny, choć będzie to wymagało sporej pracy. Ten optymistyczno-bajkowy wątek uzupełniają dobrze podpatrzone scenki obyczajowe i rozważania bohaterek, pod którymi mogłoby się podpisać wiele czytelniczek. Czyta się nieźle.