Kolejna, napisana przez francuskiego pisarza i psychoanalityka, jak informuje wydawnictwo, autora powieści, prac z zakresu psychoanalizy oraz biografii znanych muzyków, pisarzy i aktorów, członka Akademii Francuskiej, książka o MM, to nie jeszcze jedna biografia gwiazdy w tradycyjnym pojęciu. To raczej literacka – ze względu na łączenie faktów i fikcji i przetwarzanie faktów – karta pacjenta, oryginalna próba udowodnienia, że aktorka istotnie została zamordowana, ale zabójcą było kino (jako idea i przemysł) i ponura historia relacji między X muzą i psychoanalizą. Skonstruowana w formie paradokumentu, ułozona z niechronologicznych migawek bardziej z życia zawodowego niż prywatnego gwiazdy opowieść, w której nieustannie przewija się powtarzana w różnych wariantach diagnoza, że Marilyn była kłębkiem neuroz wywałanych traumą dzieciństwa, cierpiała na brak wiary w siebie, obsesyjną potrzebę akceptacji, niezdolność do podtrzymywania więzów uczuciowychi strach przed porzuceniem, to przede wszystkim historia kolejnych terapii – nie tylko tej ostatniej tytułowej, których aktorka była ofiarą. A zapowiedziana we wstępie ekscytująco brzmiąca historia „miłości bez miłości” z ostatnim psychoanalitykiem i ostatnich seansów terapeutycznych blednie w obliczu thrillera psychologicznego rozgrywającego się w życiu głównej bohaterki i innych ważnych postaci Hollywoodu lat 50. i 60. Z posiadanej wiedzy, także zawodowej, autor tworzy interesujący kolaż domniemań, faktów, stereotypów i prawd dokumentalnych wypełnionych fikcją literacką, tworząc ciekawy portret psychologiczny aktorki i środowiska. Polecam zainteresowanym.