Czwarta książka tej autorki (poprzednio „Marzycielki” p 6/07) to współczesna powieść środowiskowa, znacznie ciekawiej i wiarygodniej niż znane nam zachodnie (deklamacyjno-deklaracyjne) przedstawiająca dylematy i perypetie utalentowanych nastolatków marzących o sukcesach w branży muzycznej. Gdy jedna z szóstki trzynastoletnich bohaterów (Karolina), córka nauczycieli stawiających na jej przyszłość naukową (w przeciwieństwie do ładnej siostry, która poradzi sobie bez tego), publicznie, bo w programie telewizyjnym przyzna się, że chciałaby zostać piosenkarką, kpiny kolegów zmuszą ją do wyboru innego niż pozostali gimnazjum. A tam spotka ambitnego młodzieńca starannie planującego karierę menedżera w przemyśle rozrywkowym (Przemka). Ich wspólny pomysł założenia własnego zespołu zgromadzi pięć dziewczyn o skrajnie odmiennych możliwościach głosowych, zainteresowaniach muzycznych i podejściu do przyszłej kariery. Docieranie się przyszłych członkiń zespołu (w którym nieoczekiwanie założycielka czuje się najmniej potrzebna i niemal odrzucona) to pasmo nieporozumień, konfliktów, intryg i dylematów (łącznie z problemami rodzinnymi), ale też dużo dobrej woli, zapału i pomysłowości, które pozwolą nastolatkom udowodnienie otoczeniu i konkurencji, że chcieć to móc, i pozwolą na nawiązanie prawdziwej przyjaźni. Lekko napisana, krzepiąca i poruszająca istotne dla tego wieku problemy opowieść łącząca pełną wydarzeń "z życia wziętych" akcję z dość przekonującymi refleksjami bohaterów i tradycyjnie już satyrycznym spojrzeniem na świat dorosłych (osadzona w naszych realiach i zakotwiczona w naszej mentalności) nie zawiedzie czytelniczek poprzednich książek tej autorki.