Kolejna powieść znanej angielskiej dziennikarki piszącej o młodzieży w "Timesie", autorki czterech prezentowanych u nas literackich portretów nastolatek ("Poppy", "Olivia", "Sophie", ostatnio "Melisa" na p 9/02) i powieści psychologiczno-obyczajowych ("Powiedz, że nic mi nie jest" p 8/03, „Wyszła z domu…” p 6/06, „Przyjaciółki i kłamczuchy” p 21/06) to pierwszy tom cyklu powieściowego, w którym autorka również porusza istotne dla nastolatek problemy osadzone w zręcznie skrojonej wielowątkowej fabule. Tu na pierwszy plan wysuwa się sprawa radzenia sobie przez nastolatki w sytuacjach żenujących, obciachowych, zwłaszcza z powodu koszmarnych, kompromitujących rodziców. Taki jest właśnie temat audycji dla młodych lokalnej stacji w Leehampton, a występująca w roli eksperta dziennikarka nie przypuszcza, że sama jest źródłem stresu dla czternastoletniej córki (Chelsea) – jako zbyt młodzieżowa i wyzwolona na swój wiek. Najbliższa przyjaciółka dziewczyny (Laura) cierpi, bo jej rozwiedziona matka nie ukrywa, że próbuje ułożyć sobie życie z nowym partnerem. Nowa koleżanka z ich klasy (Jemma) przeżywa katusze ponieważ nadopiekuńczy rodzice publicznie traktują ją jak dzidzię. Podobne kłopoty ma też piętnastoletnia Hinduska (Sumitha), której rodzice surowo przestrzegają bengalskich zasad wychowania nie bacząc na to, że mieszkają w Anglii i jej sąsiad (Jon), zmuszany do realizowania ojcowskich marzeń o karierze i sukcesie życiowym. Pewnego weekendowego wieczoru cała piątka spotka się w miejscowej dyskotece – każde z nich bez wiedzy lub wbrew woli rodziców – a burzliwe konsekwencje tej eskapady dadzą pierwszy impuls do wyjaśnień i wstępnego porozumienia między pokoleniami. Kolejna najwyraźniej bazująca na dziennikarskim doświadczeniu i znajomości tematu, zręcznie napisana, nie pozbawiona celnych uwag i dowcipna powieść tej autorki.