W swojej najnowszej książce (poprzednie „Bohun” p 6/07, „Czarna szabla” p 8/07, „Diabeł łańcucki” p 17/07) znany autor, z wykształcenia historyk, z zamiłowania znawca Rzeczypospolitej szlacheckiej i Kozaczyzny zaporoskiej, kontynuuje opowieść o swojej ulubionej epoce, po raz kolejny przedstawiając jej najciemniejsze strony. Tym razem Jacek Komuda napisał wspaniałą powieść marynistyczną z pogranicza historii i fantastyki. Akcja tej powieści rozgrywa się w 1627 roku. Gdańsk w którym zamiera handel żyje w strachu przed notorycznymi napaściami tajemniczego Lewiatana. Czy jest to morska bestia działająca w spółce z diabłami czy niderlandzki kaper na usługach Gustawa Adolfa? Tę zagadkę postanawia wyjaśnić sędziwy Arendt Dickman, zadłużony kapitan na służbie króla Zygmunta III Wazy, walczący o zdrowie i życie ukochanej żony. Gdy wyznaczony do tej misji Galeon – „Księżniczka Polski” - opuszcza port, rozpoczynają się iście widowiskowe zdarzenia. Bohaterowie musza się zmierzyć z okrutnym piratem. Czytelnik wkroczy w świat morskich potyczek pełnych dymu wystrzałów i cieknącej posoki, szczeku szabli i rapierów. Autor w pierwszym tomie zostawia wiele nierozwiązanych tajemnic, które wyjaśnią się w drugim. Jacek Komuda doskonale oddaje realia epoki i tło obyczajowe. Jego postacie są sugestywne i wielowymiarowe, posługują się językiem stylizowanym na epokę XVII w. Znakiem rozpoznawczym autora jest dowcip pełen ironii i grubiaństwa. Wartka narracja i ciekawa fabuła wciąga czytelnika i zachęca do dalszej morskiej przygody w tomie drugim. Lektura nie zawiedzie amatorów gatunku i sympatyków autora, polecam.