Druga u nas („Właściwe życie” na p 6/06), a szósta w dorobku autorki ksiązka to współczesna powieść psychologiczno-obyczajowa dla „młodszej młodzieży”. Po rodzinnej tragedii (śmierci w wypadku samochodowym ojca i starszego brata) dziesięcioletni bohater (Tomek) czuje się zagubiony i osamotniony – tym bardziej, że matka za najlepszy sposób radzenia sobie z traumą uznała przeprowadzkę, a w podwarszawskim Konstancinie chłopiec nikogo nie zna. W nowym otoczeniu jego jedynym towarzyszem jest aparat fotograficzny – bohater wierzy, że dzięki stale robionym zdjęciom nieba jest bliżej ukochanego brata, który chciał być pilotem. Ale wkrótce pod jego domem pojawia się tajemniczy kolega (Ben) o urodzie i zachowaniu anioła stróża, dzięki któremu bohater na nowo odkryje radość, jaką daje wspólne spędzanie czasu z bratnią duszą. Weźmie też, razem z nowym przyjacielem, udział w trudnej misji – ratowania przed likwidacją schroniska dla zwierząt prowadzonego przez sławną malarkę (tu najwyraźniej wzorem jest Bożena Wahl). W tym przedsięwzięciu pomocna okaże się przybyła do Polski na wakacje ośmioletnia amerykańska kuzynka bohatera (Vicky-Wikcia), wcale nie taka dziecinna, głupia i próżna, chociaż zamierza zostać aktorką. Solidnie osadzona w aktualnych polskich realiach, sprawna warsztatowo powieść poruszająca problem radzenia sobie po stracie najbliższych, adaptacji w nowym otoczeniu i troski o tych, którzy sami sobie nie poradzą, naszych „braci mniejszych” bez przesadnego sentymentalizmu, z ciepłym humorem rodem z książek Astrid Lindgren. Lektura z gatunku krzepiących.