Autorka bestsellerowej powieści "Nigdy w życiu" (3/2001) proponuje teraz tomik 10 opowiadań. Są one napisane w różnorodnych konwencjach - pisarka wyraźnie stara się udowodnić, że dysponuje różnymi środkami wyrazu artystycznego i bogatym warsztatem pisarskim. Tylko właściwie problematyka we wszystkich pozostaje tak naprawdę ta sama, aczkolwiek rozbita na rozmaite niuanse - jest nim cała sfera emocji ludzkich, od różnych odcieni miłości po głębokie studium dojrzewania do akceptacji śmierci najbliższej osoby. Bohaterowie tych utworów często przeżywają nawet bardzo bolesne rozczarowania, a życie zmusza je do niełatwych wyborów. Autorka bywa w nich bardzo oszczędna i konkretna w opisie, uzyskując niekiedy bardzo dramatyczne efekty. Ale jest tu i próba zabawy literackiej w formie przewrotnego pastiszu kryminału w stylu Agaty Christie ("Miłość i morderstwo") i bardzo symboliczno-nastrojowa opowieść o wielkiej tęsknocie kobiety zakochanej ("Niedziela"). Mistrzowskim w swojej warstwie psychologicznej i bardzo przemyślanym literacko jest "Powrót do domu" - warto zastanowić się nad puentą tej etiudy, niezwykle pojemnej treściowo. Czytelnik znajdzie tu też echa stylistyki z powieści Grocholi w znakomitych: "Kot mi schudł" czy tytułowym "Podanie o miłość". Pisarka znowu tu udowadnia, że jest bardzo wnikliwym i wrażliwym obserwatorem, a ponadto doskonale operuje humorem i liryką w konstruowaniu sugestywnych obrazków psychologiczno-obyczajowych. Potrafi też świetnie dostosować się do konwencji i wymogów stylistyki małych form prozatorskich. Polecam .