Druga powieść angielskiego autora to dramat psychologiczny, w którym warstwa fabularna z subtelnie zarysowaną intrygą służy też rozważaniom nad ludzkimi słabościami, konsekwencjami ulegania stereotypom, ksenofobią i zawiłością determinujących ludzkie życie związków przyczynowo-skutkowych. Szesnastoletnia narratorka (Caitlin McCann), snuje opowieść o wydarzeniach ubiegłego lata właściwie w ramach psychoterapii, usiłując zrozumieć, dlaczego doszło do tragedii i czy cokolwiek mogło jej zapobiec. Wspomnienia rozpoczyna w momencie, kiedy na na maleńkiej wyspie (Hale), na której mieszka z owdowiałym ojcem i starszym bratem, z pozoru spokojnej i sennej pojawia się tajemniczy chłopak znikąd – by od razu stać się postacią budzącą skrajne emocje lokalnej społeczności. Lucas – o oryginalnej urodzie, bezpośredni, obdarzony szczególną umiejętnością przenikania mysli innych i przewidywania ich poczynań – różni się od oddających się niewyszukanym uciechom (alkohol, narkotyki, seks) rówieśników, mieszka w leśnym szałasie z dala od wszystkich i zdaje się nie potrzebować nikogo i niczego. W miejscowych, zdecydowanie nie lubiących obcych (nawet mieszkająca tu od piętnastu lat rodzina narratorki nie została w pełni zasymilowana) taka postawa budzi niepokój i agresję, nawet najszlachetniejszym czynom przybłędy przypisywane są najgorsze intencje (kiedy na oczach tłumu uratuje tonącą dziewczynkę, już po chwili naoczni świadkowie uważają, że ją molestował), kiedy więc jedna z eksperymentujących z dorosłością małolat zostaje zgwałcona i okaleczona, to on zostaje uznany winowajcą. Zafascynowana niezwykłą osobowością Lucasa narratorka, sama wrażliwa, marzycielska i zbyt słaba psychicznie, aby komukolwiek stawić skuteczny opór (nawet w obronie własnej), nie zdoła mu pomóc… Kolejna dobra warsztatowo, interesująca i poruszająca opowieść o niełatwych wyborach i granicach zła.