"Nic" to druga powieść Dawida Bieńkowskiego, którą autor udowadnia, że jest ciekawym pisarzem i znakomitym obserwatorem otaczającej go rzeczywistości. Jego prozatorski debiut pt."Jest" (do nas dotarło jedynie wznowienie - 23/2003) był rozliczeniem z Polską lat 80., w której dorastali ludzie z pokolenia autora. Powieść została uhonorowana m. in. nagrodą Fundacji im. Koscielskich. "Nic" to proza podsumowująca pierwsze piętnastolecie III Rzeczypospolitej. Bilans ten wypada pesymistycznie, więcej w nim strat niż zysków, zawiedzionych nadziei. Bieńkowski krytykuje mechanizmy polskiego kapitalizmu. Bohaterami książki są młodzi ludzie, którzy uczestniczyli w rozwoju gospodarczym Polski. Autor świetnie rekonstruuje atmosferę początku lat 90. XX wieku, czasy wielkich możliwości, fascynacji tym wszystkim, co działo się pierwszy raz. Akcja "Nic" rozpoczyna się w 1993 roku i ma wielu bohaterów, których losy w pewnym momencie zaczynają się ze sobą splatać.

Na pierwszym planie powieści umiescił Bieńkowski dwóch młodych mężczyzn, którzy w tworzącej się gospodarce wolnorynkowej postanowili znaleźć dla siebie szanse na sukces. Starszy, 30- letni Krzysztof Lenart był nauczycielem historii, młodszy o 10 lat Euzebiusz Drutt przyjechał do Warszawy z prowincji i handlował butami na Stadione X - lecia. Obaj - w różnym okresie czasu - trafiają do francuskiej sieci Positive, która otwiera w Polsce sieć fast foodów konkurującą z Mc Donald's. Krzysztof zostaje dyrektorem od spraw organizacyjnych, jest doceniany, nagradzany, ale po jakimś czasie spostrzega, że firma działa niemal na zasadach niewolniczych, sekciarskich. W takim środowisku świetnie odnajduje się prostacki, chamski Euzebiusz, który po awansie na menedżera jest prawdziwym katem dla swoich podwładnych, zrobi wszystko, aby francuscy przełożeni byli z niego zadowoleni. Bieńkowski pokazuje, jak firmy w rodzaju Positive'a wpływają na życie osób z nimi związanych, z klientami włącznie. Jak zmieniają ludzkie przyzwyczajenia, jak manipulują, jak lansują najprymitywniejszy konsumeryzm. I choć akcja powieści toczy się wokół Positive'u, to autor nie pomija też innych rejonów - wkracza w środowiska mające z głównymi bohaterami powieści niewiele wspólnego - znakomity, sarkastyczno - satyryczny portret tzw. młodej Warszawki z jej pretensjami, snobizmami i dyletantyzmem. "Nic" to znakomicie napisana proza mówiąca o współczesnych trzydziesto i czterdziestolatkach, którzy budowali podwaliny kapitalizmu w Polsce, przenikliwy poruszający portret Polaków starających dostosować się do nowej rzeczywistości, która zmusza m. in. do wyzbycia się dawnych hierarchii wartości, a często rezygnacji z życia prywatnego na rzecz korporacji. Świetny język narracji - przemieszany styl dziennikarski z mową ulicy. Polecam.