Trzeci tom satyryczno-lirycznej opowieści z kategorii "o dzieciach nie dla dzieci" o przeżyciach i przemyśleniach rezolutnej już siedmiolatki, absolwentki pierwszej klasy szkoły podstawowej (poprzednio "Rany boskie, dziadek zwariował" p 22/03, „Rany boskie, Maja! Ty masz źle w głowie” p 19/05). Tym razem w opis zwyczajnej i niezwykłej zarazem codzienności niewielkiej mazurskiej wsi autor wplata wątek sensacyjny. Mała narratorka, nadal łącząca w swojej relacji postrzeganie świata w duchu „Mikołajkopodobnym” z wiejskim filozofowaniem przypominającym prozę Tadeusza Nowaka, wyrusza wraz z dziadkiem na wymarzoną wakacyjną konną wyprawę na Dylewską Górę (skąd podobno już tylko krok do nieba). Po drodze wędrowcy zatrzymują się u dawnego przyjaciela dziadka, w jeszcze mniejszej, cichszej i nudniejszej dla dzieci wsi. Chcąc zapewnić rówieśnikom rozrywkę, Maja zakłada lokalną bandę i organizuje swoją ulubioną zabawę – w śledzenie. A na obiekt znakomicie się nadaje jedyny w okolicy przedsiębiorca, znienawidzony i budzący postrach właściciel firmy pozyskującej i handlującej surowcami wtórnymi. Zabawa szybko zamieni się w coś poważniejszego, gdy detektywi-amatorzy podsłuchają, że śledzony zamierza dorobić do kiepsko idącego interesu, porywając córkę najbogatszego rolnika we wsi – a wiadomo, że nikt dorosły nie uwierzy w te rewelacje. Wątek sensacyjny jest w tej opowieści wątły i mało prawdopodobny, natomiast wiele w niej nadal ciepła, wrażliwości na potrzeby i uczucia drugiego człowieka, szacunku dla starszych i poszanowania tradycji. Pogodna, idealistyczna, krzepiąca i prorodzinna lektura dla tych, którym podobały się poprzednie tomy.