Debiut literacki aktora i dziennikarza radiowego (znanego z audycji w radiu WAWa DeDektyw Inwektyw) to zawiła i pełna niedopowiedzeń powieść historyczna z elementami przygody, pastiszu eposu rycerskiego, opowieści awanturniczej i szpiegowskiej, osadzona w niespokojnych czasach schyłku panowania Henryka Brodatego, walk o tron krakowski i nadciągającej ze wschodu ordy tatarskiej. Ziemie Małopolski zaprzężonym w woły wozem przemierza tytułowy bohater – wędrowny kuglarz, siłacz, handlarz podejrzanymi towarami i oszust. Przypadkowe spotkanie, w dość dramatycznych okolicznościach, z małym, bezimiennym i niemym chłopcem, wciągnie go w cały szereg dziwnych i tajemniczych wydarzeń, a kolejne postacie pojawiające się na szlaku najpierw planowej, a potem coraz bardziej wymykającej się spod kontroli wędrówki – ratujący Szalbierza i chłopca przed napaścią zbiegłych przed Tatarami na ziemie polskie Połowców błędny rycerz (Dragiełło), uwolniona z rąk tychże Połowców dziewczyna wieszcząca nadciągającą zagładę (Hanna Pieniążkówna), spotkany w tynieckiej karczmie karzeł-pijanica i osobliwy mnich pustelnik-sybaryta – zaczynają tworzyć drużynę, która, wedle wyłaniającej się powoli z różnych fragmentów przepowiedni, ma ocalić świat chrześciański przed tatarską nawałą. O ile oczywiście zdołają umknąć przed ścigającymi ich przedstawicielami tajemniczego zakonu Czarnych Rycerzy, którzy, tropiąc Szalbierza, pojawiają się i znikają jak duchy... Imponująco rozbudowana opowieść drogi, przygody i piętrowej tajermnicy, wzbogacona barwnie odmalowanym tłem epoki pełnej guseł, zabobonów i okrucieństwa, usatysfakcjonowałaby czytelników, odnajdujących w niej echa Walter Scotta, Cerwantesa, Dumasa, Kossak-Szczuckiej i paru innych autorów, gdyby nie fatalna redakcja tekstu na wszystkich jego poziomach utrudniająca lekturę. Według uznania.