Dramatyczne losy dziewczyny z powstania. Książka ukazała się w Wielkiej Brytanii na jesieni 2015 i stała się wydarzeniem. Danuta „Wira” Szlachetko jest legendą powstania warszawskiego, jedną z jego ostatnich żyjących uczestniczek, jej los odzwierciedla tragedię pokolenia Kolumbów. Jako 15-latka walczyła z bronią w ręku, kryła się w piwnicach, przenosiła meldunki, odkopywała i opatrywała rannych. Po klęsce powstania warszawskiego została wywieziona do Niemiec, do obozu jenieckiego. Po wyzwoleniu emigrowała do Wielkiej Brytanii, gdzie jako 16-latka rozpoczęła nowe życie. W latach 60. odwiedziła Polskę i zrozumiała, że jest w swojej ojczyźnie „obcym elementem”. W 2015 – już po ukazaniu się wspomnień – odwiedziła Polskę powtórnie, tym razem, aby przyjąć order Polonia Restituta. Od tamtych wydarzeń minęło ponad siedemdziesiąt lat, a ona nadal pamięta te ogłuszające dni i płonące noce. Obrazy, dźwięki, zapachy. Śmierć była wszędzie, ale życie miało niepowtarzalny smak. To był czas zawieszony, pełen krwi, ognia i ruin miasta, które odchodziło w przeszłość. Danuta miała dziesięć lat, kiedy na Warszawę spadły pierwsze bomby, jako czternastolatka wstąpiła do Szarych Szeregów, a jako piętnastolatka poszła do powstania. Wtedy to stała się „Wirą”. Wtedy też zginęła jej najbliższa rodzina: matka, ojciec i starsza siostra. Po latach powie synowi, że powstanie towarzyszyło jej potem każdego dnia dorosłego życia. Po kapitulacji powstania Wira trafiła do obozu przejściowego, a stamtąd do obozu w Oberlangen, w Niemczech. Został on wyzwolony przez żołnierzy I Dywizji Pancernej generała Maczka, a szesnastoletnia dziewczyna stanęła wobec decyzji, co dalej. Wtedy zdecydowała się na rozpoczęcie nowego, niełatwego rozdziału życia na obczyźnie. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.