[Portret członków Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich i Stowarzyszenia Pań Miłosierdzia Św. Wincentego a Paulo].

Brak okładki

Pozostałe zbiory

W koszyku

[Portret członków Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich i Stowarzyszenia Pań Miłosierdzia Św. Wincentego a Paulo]. - [ca 1916]. - 1 fotografia ; 13x19 cm.

Forma i typ

Fotografie

Przynależność kulturowa

Fotografia polska

Temat

Chrześcijańskie Związki Zawodowe Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich Opieka społeczna Organizacje charytatywne Organizacje chrześcijańskie Pruszków (woj. mazowieckie)

Gatunek

Fotografie Portrety zbiorowe

Status dostępności:

Biblioteka Główna - Czytelnia Pruskoviana (Kraszewskiego 13)

Egzemplarze są dostępne wyłącznie na miejscu w bibliotece: sygn. 01 (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga ogólna

Tytuł nadany przez katalogującego.

Data na podstawie adnotacji.

Adnotacja wyjaśniająca lub analiza wskazująca

Streszczenie: Autor nieznany.

Streszczenie: W 1915 roku, z inicjatywy i pod kierunkiem pani Bombalskiej, przy parafii w Żbikowie parafianki utworzyły Stowarzyszenie (Koło) Pań Miłosierdzia Św. Wincentego a Paulo. Zrzeszało ono ponad 30 ofiarnych członkiń. W latach 1916-1919 pracami kierowała pani Włodarska. Podobne stowarzyszenie utworzono w Pruszkowie w 1916 roku. W Żbikowie kobiety opiekowały się około 50 rodzinami, głównie matkami z kilkorgiem dzieci.

Streszczenie: Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich stworzono pod koniec 1906 roku w Pruszkowie jako Koło XX. Początkowo na jego czele stał Wojciech Sokołowski, zastępcą był Domański. Siedzibę umieszczono w domu przy ul. Helenowskiej (Bolesława Prusa 44). W ciągu roku liczba członków wzrosła z około 60 do ponad 200 osób. Taki duży przyrost stał się możliwy dzięki wielkiemu zaangażowaniu się Wojciecha Sokołowskiego w działalność koła. W 1908 roku przeniesiono siedzibę do willi „Anielin”. Stworzono orkiestrę, chór, teatr amatorski, bibliotekę i kasę oszczędności pod nazwą „Mrówka”. Przed wojną koło liczyło 142 członków - przedstawicieli klasy robotniczej. W wydzierżawionej od spadkobierców rejenta Zielińskiego 9-morgowej willi „Anielin” z pięknym parkiem, dzięki wspólnej pracy, poparciu sympatyków i ich datkom finansowym, działał dostępny dla wszystkich ośrodek kulturalno-rozrywkowy. W willi była sala teatralno-odczytowa oraz biblioteka. Na placu przed budynkiem przygotowano tzw. teatr letni.