156468
Książka
W koszyku
Kolejna na naszej liście książka cenionej szwedzkiej pisarki to kolejny tom opowieści o przygodach rezolutnej dziewczynki Hedwigi (t. 1 „Hedwiga” P 2/18, t. 2 „Hedwiga i Maks-Olof” 2018, do nas nie dotarł). Sympatyczna, pogodna okładka z dwójką uśmiechniętych dzieci, kotem i błękitnym niebem zupełnie nie zapowiada smutnej, przejmującej, przygnębiającej, do bólu realistycznej opowieści podszytej horrorem. Główna bohaterka, dziewięcioletnia Hedwiga, mieszka z rodzicami na odludziu. W okolicy znajduje się tylko obskurny dom „narkomana” z oknami zabitymi płytami pilśniowymi, a także opustoszała od kilkunastu lat działka letniskowa, na którą w te wakacje przyjeżdża ze swoim tatą dziesięcioletni Stefan, z powodu otyłości nazywany Sznyclem.
Od razu dzieci się zaprzyjaźniają i wieczorem uzbrojeni w nóż i aparat, wzięty bez pytania, skradają się do domu „narkomana”, którego podejrzewają o znęcanie się nad kotem. Na miejscu chłopcu chce się sikać, a dziewczynka obiecuje mu za wysikanie się do konewki wiszącej na ścianie oddanie jednego z drogocennych ołowianych żołnierzyków swojej babci, których wprawdzie jeszcze nie ma, ale spodziewa się, że niedługo je dostanie. Gdy pojawia się właściciel posesji, dzieci uciekają w popłochu, zostawiając aparat. Kolejne przygody bohaterów związane są z próbami odzyskania aparatu zabranego przez „narkomana”, dla którego wymyślają osobliwą litanię („szczotka do toalety”, „gęsi pipek”, „kozi bobek”, „śmierdząca ryba”, „tyłek” itd.).
Wspomniana babcina kolekcja ołowianych żołnierzyków staje się przyczyną kłótni między babcią, która jest po wylewie i ma problemy z pamięcią, a wnuczką, która ze złości na babcię mówi, że jest głupia i wylewa zupę na obrus. Babcia dostaje drugiego wylewu, a Hedwiga obwinia się, że to przez jej zachowanie. Wkrótce babcia umiera, ale zanim zostanie pochowana rodzina wpada do mieszkania i szuka biżuterii po zmarłej i innych cennych rzeczy. Okazuje się, że dziadek wszystko sprzedał, żeby mieć pieniądze na pogrzeb. W książce czeka czytelnika wiele mrożących krew w żyłach scen, jak chociażby ta, kiedy dziewczynka sama w lesie spotyka „narkomana” z wiadrem pełnym obrzydliwych, wijących się robaków i pełzających ślimaków. Uciekając w przerażeniu czuje jego oddech na plecach i jest przekonana, że chce jej wrzucić robaki za kołnierz albo wylać zawartość wiadra na głowę. Jakby tego było mało jeszcze tej samej nocy słyszy krzyk upiora, a zimne, śliskie robaki wpełzające pod jej kołdrę prześladują ją jeszcze długo.
Sytuacji, kiedy Hedwiga czuje mrowienie wzdłuż kręgosłupa, strach mrozi jej krew z żyłach, chce umrzeć ze wstydu, jest przerażona, płacze, wpada w panikę, uginają się pod nią kolana, czuje, że oszaleje jest całkiem sporo, na pewno za dużo jak na tak małą dziewczynkę. Jest jeszcze scena przemocy, kiedy Sznycel popycha w złości Hedwigę tak, że uderza w futrynę okna. Autorka porusza też temat otyłości – tata Sznycla rozwiódł się z jego mamą, ponieważ była za gruba, ważyła już sto pięćdziesiąt kilogramów, jak zauważa chłopiec, tyle co dwie duże świnie, a w dodatku chodziła w tak wielkich majtkach, że można byłoby ich użyć jako spadochronu, natomiast nowa dziewczyna taty jest szczupła, ma duże piersi i chodzi w koronkowych majtkach. Oczywiście literatura dziecięca powinna oswajać dzieci z trudnymi tematami, jednak dawka, jaką serwuje autorka w tej książce, może być szkodliwa, mimo że większość problemów zostaje wyjaśnionych. Twarda oprawa, szyta. Według uznania.
Status dostępności:
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. III (1 egz.)
Filia nr 6 - Oddział dla dzieci (Powstańców 7A lok. 34)
Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. II (1 egz.)
Strefa uwag:
Tytuł oryginału: Hedvig och sommaren med Steken
Uwaga ogólna
Stanowi cz. 3 cyklu, cz. 1 pt.: Hedwiga, cz. 2 pt.: Hedwiga i Maks-Olof.
Recenzje:
Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.
Nie pokazuj tego więcej