Magdalenę Zarebską młodsi czytelnicy znają z cyku „Maja poznaje świat” a ostatnio prezentowaliśmy jej książkę „Borys i zajączki” 1/16. Najnowsza to powieść fantastyczno-przygodowa z motywem wędrówki w czasie, burzliwej historii Wrocławia i lekko zarysowanym wątkiem pierwszej miłości. Bohaterami książki autorka uczyniła paczkę przyjaciół z gimnazjum, sześcioro uczniów znających się jeszcze ze szkoły podstawowej (Olga, Ada, Natalia, Maks, Adam, Leon). Pewnego dnia jeden z chłopców odkrywa, że dotychczas zamknięty składzik, będący dodatkowym wyjściem z budynku jest otwarty a w środku leży mnóstwo przedwojennych, niemieckich podręczników oraz tajemniczy kufer. Postanawiają po kryjomu zagospodarować pomieszczenie na własne potrzeby. Wkrótce okazuje się, że zakurzona skrzynia ma magiczne właściwości i uczniowie kolejno odbywają zaskakujące wędrówki w czasie. Dodatkowo, znaleziony tam spisany po niemiecku, stary pamiętnik odkrywa przed nimi historię ich równolatka z 1945 roku – Niemca, który czeka na przesiedlenie po ustaleniu nowych, powojennych granic. Powoli tłumaczony dziennik, zainteresowanie losami jego autora sprawiają, że grupka znacząco poprawia swoje wyniki w nauce języka zachodnich sąsiadów a kolejne wypady w przeszłość przynoszą ekscytujące a niekiedy bardzo niebezpieczne doświadczenia. Uczniowie na własne oczy zobaczą cesarza austriackiego, oblężenie Wrocławia przez wojska napoleońskie, noc kryształową, ostatnie dni miasta przed kapitulacją w 1945 roku...Mimo ciekawego tematu, autorka nie do końca sprostała oczekiwaniom czytelniczym. Bronią się jedynie fragmenty poświęcone skokom w czasie i równolatkowi bohaterów z czasu końca drugiej wojny światowej. Wszystko co pomiędzy - opisy przygotowań do lekcji, świąt, zauroczenie dwojga bohaterów, jest niestety przegadane i zwyczajnie nudne.