Nowa powieść poczytnego,francuskiego pisarza i filozofa, uhonorowanego między innymi Nagrodą Goncourtów, to historia pisana na cztery głosy. Jej bohaterkami są szesnastoletnie dziewczęta, drugoklasistki francuskiego gimnazjum, których losy czytelnik poznaje za pośrednictwem ich pamiętników i zapisu czatów. Dotychczas zgrane, jednomyślne, zaczynają mieć przed sobą tajemnice, rywalizować i zawiązywać nieformalne sojusze. Powodem są oczywiście chłopcy. Dojrzewające i odkrywające swoje mocne i słabe strony, weryfikują własną pozycję towarzyską i testują granice swoje i innych. Zastanawiają się nad naturą związków, przyjmując rożne postawy i konfrontują je z przykładami z otoczenia (ojciec jednej z nich porzuca rodzinę by związać się z mężczyzną). Każda z dziewcząt zapisuje w pamiętniku plany na najbliższą przyszłość, przede wszystkim te dotyczące sfery uczuć, przedstawiając swoje racje i znacznie odbiegające od wizerunku, stworzonego przez przyjaciółki, motywacje. Dwie z przyjaciółek biorą udział w szkolnym przedstawieniu „Romeo i Julia” Szekspira, grając główne role. Fabuła sztuki stanie się dla nich fatum... Lektura na początku wydaje się być po prostu opowiedzianą bardzo zręcznie i świeżo, ale wtórną historią zdrady przyjaźni, nastoletnich uniesień i miłostek, zakończoną przewidywalną tragedią, a okazuje się być przewrotną, poruszającą i zaskakującą suspensem czytelnika opowieścią. Lekturę można zaproponować także i czytelnikowi z poziomu BD IV, ale z zaznaczeniem, że występuje tu motyw samobójstwa, bez typowej dla literatury młodzieżowej refleksji i odpowiedniego naświetlenia tej problematyki. Ostatnio tego autora: „Sekta Egoistów” 23/15.