Pierwszy tom nowego cyklu powieści fantastyczno-przygodowych dla młodzieży, pt. „Strażnicy historii”. Autor to zawodowy scenarzysta z Wielkiej Brytanii. Bohaterem powieści jest brytyjski piętnastolatek (Jake Djones), który pewnego dnia zostaje porwany z ulicy przez dwójkę tajemniczych osobników. Wyjawiają mu oni oszałamiającą prawdę – jego rodzice (Alan i Miriam) nie są tym za kogo się podawali, czyli zwyczajnymi sprzedawcami ceramiki łazienkowej, ale członkami Tajnych Służb Straży Historii (ich początki sięgają kilku pokoleń wstecz i mają związek z działalnością Sejanusa Poppolo, wynalazcy atomium (patrz niżej) i Ambrosiusa Zeldta), organizacji podróżników w czasie, która pilnuje by nikt nie zakłócał prawidłowego przebiegu minionych epok. (Podróże w czasie umożliwia specjalna substancja - atomium; wykrywa pamięć historii zawartą w atomach i pozwala przenosić się materii w czasie; nie każdy jest odporny na jej działanie – Jake, jak się okazuje po szybkim teście, jest szczególnie, bo ma rzadki powidok w kształcie diamentów – nazywa się to walorem). Trwa właśnie ewakuacja londyńskiej siedziby Strażników (organizacją kieruje kostyczna Galliana Goethe, jej głównym rywalem do szefowania jest Jupitus Cole; kolejne ważne postacie – agenci obdarzeni „diamentowym walorem” - fircykowaty modniś Nathan Wylder, piękna Topaz Saint Honore, w której Jake się zakochuje; dziewczyna ma mroczną tajemnicę, jej wujem jest Xander Zeldt (patrz niżej) oraz naukowiec i mistrz kuchni w skórze czternastolatka – Charlie Chieverley oraz ciotka Jake`a – Rozalinda Djones) i bohater wyrusza z nimi do ich kwatery głównej (Punkt Zero) umiejscowionej w Mont Saint-Michele w roku 1820. Tam dowiaduje się, że jego rodzice zaginęli w czasie tajnej misji w renesansowej Wenecji.

Mimo zakazu nowych opiekunów zakrada się na statek, który ma się tam przenieść i wplątuje się w pierwszą potyczkę z mrocznym nemezis Strażników, Xanderem Zeldtem (jego powiernica to demoniczna czternastolatka Mina Schlitz), który, obwoławszy się „królem czasu”, usiłuje siać zniszczenie w rozmaitych epokach (w tym tomie próbuje wywołać potężną epidemię dżumy w całej Europie, która ma powstrzymać rozwój renesansu; nie udaje mu się to i ucieka do swojej kryjówki gdzieś w otchłaniach czasu, porywając ze sobą Topaz, która pozwala na to celowo, by odnaleźć jego kwaterę główną). Damian Dibben sięgnął po klasyczny motyw podróży w czasie, ale opracował go w sposób staranny, atrakcyjny dla czytelnika, a chwilami nawet nowatorski (Strażnicy mogą przesyłać sobie informacje między epokami) – wewnętrzna mitologia powieści została dopracowana w szczegółach i jest interesująca, fabuła umiejętnie odkrywa kolejne tajemnice i wciąga; uwagę zwracają też znakomicie nakreślone postacie i edukacyjna, zwłaszcza gdy chodzi o kulturę materialną dawnych epok, wartość pozycji. Książka przeznaczona jest dla starszej młodzieży, z uwagi na kilka scen brutalnej przemocy. Polecam.