Piąta powieść tego autora, dotychczas piszącego fantasy dla dorosłych (poprzednio „Rajskie zorze” p 20/07/, „Wąska ścieżka czarownicy” p 23/08) to współczesna fantasy przygodowa z wątkiem społeczno-obyczajowym adresowana do nastolatków. Jej dwunastoletniego tytułowego bohatera czekają fatalne wakacje – zamiast z rodzicami w Chorwacji ma je spędzić w prowincjonalnym podgórskim miasteczku, w towarzystwie wiekowej i dziwacznej ciotecznej babki (Wandy), a za to bez jakichkolwiek udogodnień cywilizacyjnych, łącznie z prądem. W dodatku bardzo szybko przekona się, że i babcia – uważana za wariatkę albo wiedźmę – i on sam nie są zbyt mile widziani przez nastoletnich chuliganów z sąsiedztwa. Babcia istotnie zachowuje się osobliwie, wygłaszając przy tym jakby mimochodem uwagi przewartościowujące dotychczasowe poglądy młodzieńca na wiele spraw, magia wydaje się wręcz krążyć wokół, ze szczególną koncentracją w dziwnej lasce staruszki, a sympatyczna siostra przywódcy bandy nastolatków (Julka), która pomaga bohaterowi w unikaniu bezpośrednich starć z nimi, sama bardzo potrzebuje pomocy dla ojca pogrążąjącego się w chorobie alkoholowej. Gdy poproszona o interwencję babcia nieoczekiwanie trafia w ciężkim stanie do szpitala, zanim zdąży (z wyraźną niechęcią zresztą) cokolwiek przedsięwziąć, młodzi postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce. A brak wprawy w posługiwaniu się magią kostura i znalezionej księgi zaklęć wpędzi ich w niejedne tarapaty. Przy okazji bohater odkryje ze zdumieniem, że w dobrej wierze można narobić mnóstwa szkód, a magia zyska nową adeptkę.

Dobrze napisana, zręcznie łącząca wątek magiczny z całkien realnymi problemami świata ludzi, świadcząca o równie dużej wyobraźni, jak i wrażliwości autora, niepozbawiona humoru opowieść o przyjaźni i lojalności, zagubieniu i rozpaczy, odwadze i determinacji, ale też zaletach zdrowego rozsądku.