Powieść nieznanego jeszcze polskim czytelnikom amerykańskiego pisarza to thriller fantastyczny dla młodzieży, którego akcja rozgrywa się na odizolowanym, bliżej nie określonym terenie otoczonym ruchomym labiryntem. Uwięzieni tam nastoletni chłopcy stworzyli zorganizowaną społeczność, z własnym systemem prawnym i specyficznym slangiem (słowa zastępujące wulgaryzmy, podobnie w brzmieniu np. „purwa”, „fuj”). Trafia tam główny bohater, tak jak jego poprzednicy pozbawiony pamięci, znający jedynie własne imię (Thomas) i nieświadomy tego co wydarzyło się zanim trafił do, jak później odkrywa eksperymentalnej placówki powstałej po pandemii, która dotknęła ludzkość. Fabuła bazuje na typowych elementach dreszczowca – niepewności bohatera dotyczącej jego przeszłości, która jest kluczem do rozwiązania zagadki „zesłania” do labiryntu, grozy nieuchronności ataku mechanicznych potworów wybijających małą społeczność, czyhających na chłopców poza obozem, braku zaufania wobec współwięźniów podejrzewających nowo przybyłych o współpracę z tajemniczymi „stwórcami” dopowiedzianymi za ich makabryczne odosobnienie oraz na motywie miłosnym. Ostatnim pasażerem windy dostarczającej do „wioski” nowych mieszkańców jest jedyna w tej społeczności dziewczyna (telepatka Teresa), która przywozi ze sobą wiadomość z zewnątrz o nadchodzącym kresie eksperymentu... To pierwszy tom trylogii o dynamicznej akcji, z interesująca postkatastroficzną wizją świata, dla którego jedynym ratunkiem jest grupka zdezorientowanej młodzieży. Nie dorównuje rozmachem wspominanym na okładce książki „Igrzyskom śmierci”, ale jest dobrze skonstruowaną, zajmującą lekturą. Kolejny tom nosi tytuł „Próby ognia”.