W swojej współczesnej powieści obyczajowej amerykańska autorka porusza problem przewijający się w literaturze tego kraju i równie kontrowersyjny od czasów "Chaty wuja Toma". Jej piętnastoletnia bohaterka jest dziewczyną z dobrego, zamożnego domu w dobrej, eleganckiej dzielnicy niewielkiego miasteczka w spokojnym Connecticut. Ma dobrych, kulturalnych rodziców, dobrych, kochających dziadków, miłych sąsiadów i - zadane wypracowanie o lokalnym wydarzeniu historycznym. Na jego temat wybiera, trochę z romantycznego sentymentu dla uroku zakątka, trochę z czystej ciekawości, historię dość tajemniczego pożaru, który przed prawie czterdziestu laty strawił stojącą tu stajnię i mieszkanie nad nią. Pomysł nie budzi niczyjego entuzjazmu i jakoś dziwnie mało można znaleźć o nim informacji, ale dwa zdarzenia sprawiają, że dziewczyna postanawia nie rezygnować. Sama cudem wychodzi cało z pożaru, a poznana podczas tego wydarzenia jej czarnoskóra rówieśnica niebawem ginie w ulicznej strzelaninie i nikt z najbliższych i znajomych bohaterki się tym nie przejmuje. Przerażona potęgą ognia i tą śmiercią, zaczyna z uporem zbierać strzępki informacji i składać je w szokującą całość - jej dobra, porządna rodzina uczestniczyła wówczas w samosądzie nad Murzynem, który po zniesieniu segregacji ośmielił się zostać nauczycielem białych dzieci. A zmowa milczenia wynikała stąd, że może forma protestu przeciwko jego obecności w tej dzielnicy była niewłaściwa, za to cel jak najbardziej słuszny. Bohaterka, oceniając dorosłych, musi też określić własne stanowisko w sprawach rasowych. Pwieść dobrze napisana, pełna dramatyzmu i emocji, z obowiązkowym optymistycznym zakończeniem.