W swojej najnowszej książce (poprzednio „Samozwaniec” p 15/09), znany autor kontynuuje opowieść o ulubionej epoce, po raz kolejny przedstawiając jej ciemniejsze strony i jednym z głównych bohaterów czyniąc znanego także z tomów „Czarna szabla”(p 8/07) i „Diabeł Łańcucki” (p 17/07) oraz powieści Józefa Hena szlacheckiego zabijakę Jacka Dydyńskiego. Jeden z przedstawicieli znakomitego rodu Potockich (wojewodzic Mikołaj – postać fikcyjna, ale prezentująca cechy paru autentycznych siedemnasto- i osiemnastowiecznych Potockich) w wyrafinowanie okrutny sposób i właściwie bezkarnie morduje przemyskie ladacznice. Zdesperowane kobiety, nie mogąc liczyć na pomoc i ochronę prawa, postanawiają wynająć kogoś, kto zabije ich prześladowcę. A fatalna sytuacja pana stolnikowica Dydyńskiego, któremu właśnie powinęła się noga przy wykonywaniu intratnego zlecenia możnego pana i trafił na kilka tygodni do przemyskich lochów, tracąc nie tylko spodziewany zarobek, ale też konia i broń, zmusza go do zdobycia pieniędzy w jakikolwiek sposób. Decyduje się więc na wykonanie tego zadania, nie przypuszczając, że tym razem straci serce, zakochawszy się w ladacznicy, i szlachecki honor, ścigany za zabójstwo posesjonata. Po raz kolejny znakomicie oddane realia epoki i tło obyczajowe, sugestywne, wielowymiarowe postacie wszystkich bohaterów, zręczna stylizacja języka w soczystych dialogach i wartkiej narracji, a w fabule intryga, zbrodnia i zemsta, zdrada i szaleństwo, okrucieństwo i podłość oraz wszystkie inne niezbędne elementy powieści historycznej splecione w zręczną całość nie zawiodą amatorów gatunku i sympatykow autora – chociaż niektórych mogą zaskoczyć rzadko u niego spotykane potknięcia stylistyczne („torowali sobie drogę pięściami i kułakami” s. 17, „udo pieczystego kapłona” s. 37 i in.).