Najnowsza książka znanej angielskiej dziennikarki i pisarki (ostatnio „Śmiałe marzenia” p 20/09, „Sekrety i miłość sióstr Dashwood” p 16/09) to pokoleniowa powieść społeczno-obyczajowa z wątkiem romansowym, ukazująca i przemiany obyczajowe zachodzące w ostatnim półwieczu, i ponadczasowe marzenia nastolatek o szczęściu i prawie do decydowania o swoim losie.

Gdy szesnastoletnia zwyciężczyni tenisowych mistrzostw juniorów hrabstwa Sussex (Emily Driver) nie bez strachu oznajmia, że zamierza zrezygnować ze stypendium u najlepszego w kraju trenera i niemal pewnej imponującej kariery sportowej, bo ma inne plany na przyszłość – studia i pracę w jakiejś miedzynarodowej organizacji pomocy dla krajów Trzeciego Świata – a teraz chciałaby mieć trochę czasu dla siebie jak inne dziewczyny, jej matka jest śmiertelnie oburzona. Przecież w doskonalenie wybitnego talentu córki zainwestowała mnóstwo czasu i pieniędzy, odmawiając sobie wszystkiego wyłącznie dla dobra wychowywanego samotnie dziecka. W rodzinnej awanturze nieoczekiwanie po stronie wnuczki staje babcia, opowiadając historię własnego nieudanego życia zaprogramowanego tuż po wojnie przez dorosłych, którzy „wiedzieli, co będzie dla niej najlepsze” i odwiedli od nauki i pracy w wymarzonym zawodzie, wydając, zgodnie z tradycyjnymi zasadami, za mąż za „dobrą partię”. Przypomina też córce, że i ona nie była zbyt szczęśliwa, zmuszona, jako bardzo dobra uczennica, do wyboru poważnego zawodu (a właściwie zrealizowania niespełnionych planów matki) zamiast nauki w liceum plastycznym. Teraz zaś przedstawicielki wszystkich trzech pokoleń nieoczekiwanie stają przed szansą – dwie starsze drugą – pójścia za głosem serca… Kolejna działająca na emocje i solidnie podbudowana obyczajowo opowieść o tym, że na wyrzeczeniach niewiele da się zbudować, a poczucie krzywdy to potężna siła destrukcyjna, spodoba się czytelniczkom poprzednich książek tej autorki.