Pierwsza na naszym rynku, a siódma książka w dorobku holenderskiego dziennikarza i pisarza, to współczesna powieść psychologiczno-obyczajowa opowiadająca o dojrzewaniu i skomplikowanych relacjach łączących grupę nastolatków z holenderskiej prowincji. Kronikę swojej miejscowości – dużej wsi, czy też małego miasteczka (Lomark) w środkowo-wschodniej Holandii – narrator (Franek Hermans) zaczął spisywać jako czternastolatek, gdy z konieczności stał się głównie obserwatorem. Władający tylko prawą ręką i niemy po tragicznym wypadku (śpiącego w wysokiej trawie przejechał koszący łąkę ciągnik), na zawsze przykuty do wózka inwalidzkiego, ale bardzo czynny umysłowo i wzorujący się na filozofii szesnastowiecznego samuraja Miyamoto Musashi chłopak dostanie szansę uczestnictwa w życiu rówieśników, gdy nieoczekiwanie zaoferuje mu przyjaźń nowy nastoletni mieszkaniec wsi, nieprawdopodobnie dynamiczny, pomysłowy i gotowy na wszelkie szaleństwa – od podkładania bomb własnej produkcji i skonstruowania działającego samolotu (aby z góry zajrzeć do ogrodu sąsiadki) po start w rajdzie Paryż-Dakar na koparce budowlanej, bo regulamin tego nie zakazuje. Kreujący własne niezwykłe życie Joe znajdzie też sposób na efektowne zaistnienie dla narratora – jako mistrza w siłowaniu na rękę – i zgromadzi wokół nich dwóch grupkę przyjaciół, których z czasem rozdzielą miłość i śmierć. Powieść holenderskiego autora to pełna ciepła, niespieszna i sugestywna opowieść o dojrzewaniu, młodzieńczych szaleństwach, ambicjach, frustracjach i uczuciach, zwycięstwach i porażkach, ale też o nieuchronnych zmianach zachodzących w otaczającej bohaterów rzeczywistości. Lektura dla czytelników lubiących „śmiech przez łzy”.