Kolejna książka absolwenta filologii angielskiej na UW, tłumacza, autora słowników oraz nagradzanych opowiadań i powieści dla starszych dzieci i młodszej młodzieży (poprzednio „Żeby nóżki chciały iść: opowiastki wzmacniające” p 8/09, „Czy pisarzom burczy w brzuchu” p 12/09) to kontynuacja przygód rodziny Ciumków („Co tam u Ciumków” p 12/05, „Ciumkowe historie w tym jedna smutna” p 23/07) i zbeletryzowany przewodnik po Prowansji. W dwa lata po „Ciumkowych historiach” ich najmłodsi bohaterowie (Grzesiek i Kaśka) dorośli bowiem na tyle, by uczestniczyć wwymarzonej i zaplanowanej przezTatę Ciumka rowerowej wyprawie od Nicei do Awinionu, oczywiście nie bez zabawnych i sensacyjnych komplikacji na wszystkich jej etapach, od planowania po wielki finał. Dowcipnym – jak zawsze – opisom perypetii związanych z pakowaniem niezbędnego dobytku tak, aby ograniczyć nadbagaż w samolocie, kolejnych kłopotów z rowerami i poszukiwaniem miejsc kempingowych, przygód kulinarnych i lingwistycznych (jakże trudno jest nieznającemu francuskiego małolatowi nabyć dwie bagietki, gdy jeden element misternie ułożonego planu zakupów ulegnie zmianie), ale też niemal dramatycznych (dwóch przykrych spotkań rowerzystów z podłożem, wielkiej kradzieży na jednym z kempingów) i tajemniczych, towarzyszą bardzo malownicze i sugestywne prowansalskich krajobrazów i zwiedzanych przez bohaterów miejscowości. Lektura mniej humorystyczna i satyryczna niż poprzednie tomy, ale pełna ciepła i dowcipu, prorodzinna i zachęcająca do aktywnej turystyki. Szkoda, że do napisanej tradycyjnie bardzo ładnym stylem książki wkradł się popularny błąd ortograficzny („stróżki” łez s.142).