Drugi tom psychologiczno-obyczajowej opowieści o przeżyciach i rozterkach trzech szesnastoletnich przyjaciółek pracujących jako wolontariuszki programu Różowe Anioły w szpitalu w Tampa na Florydzie („Opowieść Kathleen” p 11/06). Tym razem, od pierwszego dnia roku szkolnego w przedostatniej klasie liceum, poważne kłopoty ma tytułowa bohaterka tego tomu, od dwóch lat szczęśliwie i z wzajemnością zakochana w starszym bracie trzeciej z przyjaciółek, przekonana, że spędzi z nim resztę życia. W szkole pojawia się bowiem pierwszy chłopak Rainy, który jeszcze w podstawówce wykorzystał i publicznie upokorzył naiwną małolatę, teraz zaś cynicznie zdradza aktualnemu pikantne szczegóły tamtego romansu. A głęboko religijny kandydat na pastora zupełnie nie jest w stanie uporać się z usłyszanymi rewelacjami na temat ukochanej. Zrozpaczona dziewczyna bardziej angażuje się w pracę wolontariuszki, by tu dosięgnął ją jeszcze cięższy cios. Gdy sądzi, że jako dawca szpiku może ocalić życie nieznajomej młodej kobiecie, dowiaduje się nieoczekiwanie, że własna matka – uosobienie szczerości, otwartości i znakomitych relacji patrnerskich – od lat ukrywała przed nią prawdę o rodzinie. Oczywiście i Raina w chwili załamania i zagubienia może liczyć na pomoc obu przyjaciółek, chociaż każda z nich także ma problemy (Kathleen z podstępną i bezwzględną rywalką do serca ukochanego, a Holly z ortodoksyjnie surowymi rodzicami). Wzruszająca, nieco melodramatyczna (i dydaktyczna) opowieść o przyjaźni, lojalności, dylematach moralnych, trudnej sztuce wybaczania oraz radości czerpanej z pomocy pacjentom osadzona w dobrze znanych autorce szpitalnych realiach. Tam gdzie poprzedni tom znalazł uznanie.