Trzeci tom romantyczno-satyrycznej komedii pomyłek (debiutancka „Gra o miłość” p 20/07, „Miłosna szarlotka” p 12/08), w którym główna bohaterka poprzednich (Apolonia Grabik), już jako szczęśliwa mężatka, staje się siłą napędową i katalizatorem zmian w życiu wielu nieszczęśliwych kobiet. Jej najbliższa przyjaciółka (Jolka), ze stosownym wsparciem duchowym, postanawia spróbować sił w wymarzonym zawodzie, zamiast „żyć tak jak wszyscy”, czyli zostać kolejną w rodzinie zgorzkniałą żoną (i znudzoną urzędniczką). Matka bohaterki (Irena) po piętnastu latach przykładnego wdowieństwa na usługach rodziny syneczka ośmiela się przypomnieć sobie, że jest kobietą i uwierzyć, że może się jeszcze komuś podobać, nie bacząc, „co ludzie powiedzą”. Również dwie inne kobiety, cierpiętniczo wypełniająca powinności przykładnej żony-Polki (matka Jolki) i desperacko usiłująca odzyskać męża, który uciekł przed jej nadopiekuńczością rozwódka (koleżanka z pracy Jolki, Klara) odkryją, że mogą sobie obecne, rozpaczliwie niesatysfakcjonujące życie ułożyć zupełnie inaczej. Oczywiście nie będzie to łatwe, bo wszystkie tkwią w piekiełku narzucanych przez otoczenie i zakorzenionych we własnej mentalności stereotypów powołania kobiety, ale efekty okażą się warte zmagań… Kolejna mało oryginalna, ale lekko i sprawnie napisana krzepiąca lektura rozrywkowa, z zatrącającą o groteskę satyrą na nasze ulubione cechy narodowe – zawiść, wścibstwo, cierpiętnictwo, upodobanie do plotek czy paniczny lęk przed „co ludzie powiedzą” nie zawiedzie czytelniczek poprzednich tomów.