W piątym tomie słynnego cyklu zapoczątkowanego "Sekretnym dziennikiem Adriana Mole'a lat 13 i 3/4" (p 4/91, po nim "Bolesne dojrzewanie..." p 14/91, "Szczere wyznania..." p 19/93 i "Szalone lata..." p 10/96) autorka przeprowadza swojego bohatera przez trudny trzydziesty rok życia, nadal każąc mu dojrzewać - do nowych zaskakujących sytuacji. Adrian zdecydowanie nie jest człowiekiem sukcesu. Porzucony przez żonę został sam z trzyletnim synem, którym nie bardzo potrafi się zająć. Pracuje jako szef kuchni w restauracji programowo snobującej się na wyjątkowo podłe żarcie (tylko dlatego może to robić, nie mając pojęcia o gotowaniu), nadal niespełniony jako pisarz - jego powieści i scenariusze tv zgodnie odrzucają wszyscy wydawcy. Jego największa, młodzieńcza miłość (Pandora) robi karierę polityczną i staje się jeszcze bardziej nieosiągalna dla Adriana, intensywnie i nieskutecznie pomagającego w jej kampanii wyborczej, a on sam, o zgrozo, zaczyna łysieć i tyć. Sfrustrowany, nie może liczyć na wsparcie niekonwencjonalnych rodziców, bo oboje przeżywają właśnie burzliwe romanse. A kiedy przez chwilę los się do niego uśmiecha, jest to wyjątkowo krzywy uśmiech. W smutno-śmieszne refleksje bohatera nad własnym życiem niespełnionego ojca, twórcy i mężczyzny wplatają się też i zabawne, i gorzkie uwagi o otaczajacej go rzeczywistości - zwycięskich dla Tony'ego Blaire'a wyborach, romansie i śmierci księżnej Diany, sukcesie wydawniczym "Dziennika Bridget Jones". Powieść nie dorównuje lekkością i świeżością pierwszym dwóm tomom, ale napisana jest sprawnie, mimo zacięcia satyrycznego nie nuży przesadnym dowcipem i trafnie oddaje klimat naszych czasów. Dobra lektura rozrywkowa nie tylko dla sympatykow Adriana.