Wspomnienia przedstawicielki arystokratycznego rodu Kossakowskich, absolwentki historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, wieloletniej redaktorki w wydawnictwach PIW, Arkady i PWN, zastępcy redaktora Biuletynu Historii Sztuki wydawanego przez Instytut Sztuki PAN, autorki kilku publikacji z dziedziny historii sztuki, czyli jeszcze jedną próbę utrwalenia dla potomnych minionego świata, ukazania jego atmosfery i klimatu, zachowania ciągłości kulturowej i pamięci o ludziach, podzielone zostały na trzy części. Pierwsza to zwięzła kronika rodu, przypominająca o Kossakowskich zasłużonych dla ojczyzny, walecznych i patriotycznych, o ich koligacjach i parantelach. W drugiej znalazły się uzupełniające wspomnienia samej autorki „Notatki z lat dziecięcych” jej ojca, Jana Eustachego Kossakowskiego (1900-1979), profesora chirurgii, wybitnego pediatry (ordymatora Kliniki przy Litewskiej, opisujące życie w rodzinnym majątku Wojtkuszki na Nowogródczyźnie, znajdującym się w rękach Kossakowskich od drugiej połowy XVIII w i utraconym z odmową przyjęcia obywatelstwa litewskiego (głównie architekturę pałacu, jego wnętrza i tłumy mieszkańców). Trzecia to opis dzieciństwa autorki spędzonego w międzywojennej Warszawie, z bardzo rzetelnie odmalowanym tłem epoki (wyglądem miasta, obowiązująca modą, relacjami między różnymi warstwami społecznymi) oraz losów rodziny Kossakowskich podczas okupacji, Powstania Warszawskiego i w pierwszym okresie powojennym. Wspomnienia, spisane bardziej z klasą niż barwnie, chociaż autorka stara się w nie wpleść wątek anegdotyczny, to lektura dla czytelników poszukujących śladów codzienności minionego świata.