Drugi tom psychologiczno-obyczajowej opowieści o skomplikowanym wchodzeniu w dorosłość trzynastoletniej tytułowej bohaterki („Pamiętnik Pauli” na p 13/06) porusza poważny problem radzenia sobie z mobbingiem w szkole. Nawiązana przed paroma tygodniami przyjaźń pięciu współmieszkanek domku w ośrodku wypoczynkowym natrafia na nieoczekiwane przeszkody. Jedna z dziewczyn (Maxie) wyjeżdża z matką na rok do USA, drugą (Judyta) na wiele tygodni unieruchamia skomplikowane złamanie nogi, trzecia – Turczynka (Nevin) – nie może się nigdzie ruszyć bez eskorty strzegących jej honoru braci, a uratowana przed kłopotami lekkomyślna koleżanka (Jenny) najwyraźniej znalazła sobie nowe, niezbyt sympatyczne kumpelki. Tymczasem równie nieoczekiwanie i zupełnie bez powodu Paula pada ofiarą prześladowania ze strony właśnie tych trzech „wrednych małp”. Zaczyna się od złośliwych i upokarzających uwag, a próba ich ignorowania nie tylko nie pomaga, ale prowokuje napastniczki do większej agresji. Początkowo zdziwiona, a potem coraz bardziej przerażona bohaterka nie potrafi przełamać się aby porozmawiać o swoim problemie z kimkolwiek z dorosłych, szybko tracąc poczucie własnej wartości i przyczyn poniżeń doszukując się w sobie. Kiedy jednak uzna, że atak zagraża również jej najbliższej, unieruchomionej w gipsie przyjaciółce, nie zawaha się stanąć w jej obronie, a wtedy sprawdzian przejdzie przyjaźń całej piątki. Zdecydowanie – ze względu na podjęty temat – mniej dowcipna i lekka kontynuacja sympatycznej powieści, słabsza literacko, ale z wplecionym w poruszającą fabułę instruktażem dla mobbingowanych. Tam, gdzie poprzedni tom ze względu na ciągłość akcji.