|a Poprzednio: „Nie złoże ofiary cesarzowi” 17/07. Historia miłości niemieckiego lekarza - Petera Larsena i młodej hinduski Sity – braminki (najwyższa kasta), która studiowała w Niemczech medycynę. Kobieta po powrocie do kraju obawiając się, że rodzina zmusi ją do wyjścia za mąż prosi mężczyznę o wstawienie się za nią gdy będzie starała się o odbycie praktyki lekarskiej w indyjskiej klinice co oddali od niej o dwa lata decyzję w sprawie ślubu. Gdy rozpoczyna pracę w niemieckiej klinice w Indiach różnice kulturowe wychodzą z pełną jaskrawością. Dotyczy to nie tylko pacjentów, których leczenie bywa niezwykle kłopotliwe z uwagi na ich własne przekonania co do stosowania terapii lub chociażby pobrania krwi, ale samej braminki, która z powodu podziału kastowego nie chce uczestniczyć w każdej operacji uzależniając swoją obecność od przynależności chorego. Powoli jednak zmienia swój stosunek a gest transfuzji własnej krwi dla umierającej kobiety najniższej kasty kosztuje ją wykluczeniem z własnej i wyrzeczeniem się jej przez rodzinę. Zostaje wydana za mąż za pariasa. Peter traci ją z oczu. Jest zrozpaczony i obawia się o jej życie. Sita po śmierci męża odnajduje się jako pomoc szpitalu Misjonarek Miłości matki Teresy z Kalkuty. Tam tez odnajduje ją Peter. Piękna, pełna otuchy opowieść o miłości w chrześcijańskim duchu (dziewczyna przyjmuje chrzest). Z powieści wiele można się dowiedzieć o kulturze i zwyczajach panujących w Indiach oraz skomplikowanych zależnościach kastowych co jest niewątpliwym atutem książki.