Kolejna powieść angielskiej pisarki znanej z umiejętnego poruszania niełatwych również dla dorosłych tematów (poprzednio „Lekcje miłości” p 11/07, „Najlepsze przyjaciółki” p 19/07) także nie zawiedzie jej czytelniczek. Autorka ponownie zajmuje się w niej problemem dziecka niechcianego. Dziesięcioletnia tytułowa bohaterka, mieszkanka domu dziecka, swoją „Historię” spisuje w specjalnym albumie na polecenie opiekunki społecznej, podobnie jak pozostali wychowankowie domu. Dziewczynka ma w pełni zasłużoną opinię trudnej wychowawczo – często bywa agresywna, niezdyscyplinowana, arogancka i wydaje się nienawidzić całego świata. Ale to tylko wypracowana warstwa ochronna wynikająca z życiowych doświadczeń. Oddana do domu dziecka we wczesnym dzieciństwie przez ukochaną matkę, której kolejnemu patrnerowi przeszkadzał bachor, ma za sobą dwa nieudane przysposobienia w rodzinach zastępczych i pobyt w kilku placówkach opiekuńczych, nieustannie tęskni za idealizowaną matką i za wszelką cenę stara się uchodzić (nawet sama przed sobą) za twardzielkę, której nikt nie jest potrzebny, stale wywołując konflikty z rówieśnikami i opiekunami. A w głębi serca marzy o prawdziwym domu i prawdziwej rodzinie, próbując osiągnąć cel dość niefortunnymi metodami. Sytuacja zaczyna mieć szanse na zmianę, gdy w domu dziecka pojawia się znana pisarka, zbierająca materiały do artykułu o dzieciach w opiece społecznej, a Tracy zrobi wszystko, by tę szansę wykorzystać. Kolejna dobrze napisana i ciekawie skonstruowana, z żywą akcją i sugestywnie przedstawionymi portretami psychologicznymi bohaterów, zabawna, wzruszająca i skłaniająca do zastanowienia nad siłą dziecięcych uczuć, książka tej autorki – rzeczniczki praw dziecka.