Pierwsza u nas książka australijskiego autora z dwudziestoletnim stażem pisarskim, współpracującego z gazetami, pismami, telewizją, radiem i internetem (informacje wydawnictwa) to jego pierwsza książka dla dzieci. Jest to surrealistyczna opowieść z żywą akcją przesyconą absurdalnymi sytuacjami z kręgu pomysłów Carrolla, Geisela i Janoscha z mnóstwem przekomarzanek słownych przypominających dziecięce licytacje i typowo baśniowym przesłaniem. Para jej głównych bohaterów, ośmioletnia dziewczynka wierząca jeszcze trochę w istnienie wróżek dziewczynka (Matylda Banan) i jej jedenastoletni brat (Adrian) to zupełnie zwyczajne australijskie dzieci, całkiem nieźle układające sobie na nowo życie po rozwodzie rodziców. Mają jednak pewien problem. Ich ojciec nie odnalazł się w nowej sytuacji i samotność wpędza go w coraz większą depresję. Kochające dzieci postanawiają więc znaleźć mu zastępczą niby-mamę, która kochałaby go z wzajemnością, nie odbierając uczuć przeznaczonych dla nich samych. Zadanie nie jest łatwe, ale gdy dziewczynce udaje się schwytać puszek dmuchawca, uważa sprawę za załatwioną – przecież powinna to być wróżka spełniająca życzenia. I istotnie jest nią (tzn. nie wróżką lecz fronglą) lecz życzenia tego kalibru, czyli kazylionowego, sama spełnić nie może. To bohaterowie muszą na nie zapracować, wypełniając zadania zawarte w dziwacznym wierszyku. Zdeterminowane dzieci wyruszają więc na niezwykłą wyprawę, pełną zaskakujących wydarzeń i spotkań z osobliwymi istotami, wykazując się odwagą, lojalnością, bystrością i szlachetnością, co musi zaowocować sukcesem. Nieźle napisana, zabawna, zakręcona lektura z przesłaniem, dla amatorów humoru absurdalnego.