Najnowsza książka angielskiej autorki, której pisarstwo klimatem i sposobem ujęcia tematu bardzo przypomina powieści Jacqueline Wilson (poprzednio „Chłopaki w głowie” i „Podwójna gra” p 14/06, „Marzenia duże i małe” p 4/08), to kolejna lektura tzw. „problemowa” poświęcona niezbyt dobrym relacjom rodzinnym i konfrontacji postaw niedojrzałych rodziców z nad wiek dojrzałymi dziećmi. Dwunastoletnia narratorka (Ruth Spice), dziewczynka inteligentna, zdolna i bardzo wrażliwa, od dziecka marzyła o zawodzie lekarza i w szkole podstawowej wierzyła, że ma na to szanse. Ale w publicznym gimnazjum w biednej dzielnicy, opanowanym przez rywalizujące ze sobą gangi, których boją się nawet nauczyciele, nauka jest bardzo źle widziana, a odrabianie prac domowych to obciach i powód do niewybrednych szykan osamotnionej „kujonicy”. W dodatku jej przepracowana, borykająca się z kłopotami finansowymi, niezorganizowana, nieradząca sobie z opieką nad ciężko chorym mężem i czwórką dzieci matka także nie uważa, że nauka najstarszej córki może być ważniejsza od nieustannej pomocy w domu. Kiedy jednak bohaterka postanawia poddać się, upodobnić do kolegów i zrezygnować z marzeń, w klasie pojawia się nowa uczennica – wyrzucona z paru poprzednich szkół, postrach największych rozrabiaków – i nieoczekiwanie otacza ją opieką, w dość niekonwencjonalny sposób zmuszając do walki o lepszą przyszłość, chociaż sama własną akurat z premedytacją rujnuje. Odkrycie, dlaczego tak się dzieje, zmieni zarówno postawę bohaterki wobec otoczenia, jak i jej relacje z rodziną. Dobra warsztatowo, umiejętnie skonstruowana, z interesująco przedstawionymi portretami psychologicznymi bohaterów i poważną problematyką, skłaniająca do zastanowienia powieść nie zawiedzie czytelniczek poprzednich książek tej autorki.