|a Najnowsza książka tej znanej autorki (poprzednio "Więzy rodzinne" p 17/99) to kolejna dobra, skłaniająca do przemyśleń współczesna powieść psychologiczno-obyczajowa bez "happy endu". A postawione w niej przez jedną z bohaterek pytanie: "jakie są ostateczne granice zobowiązań wobec przyjaciół" pozostaje, niestety, bez odpowiedzi. W sennej atmosferze małego miasteczka, w którym wszystko od lat toczy się według utartych schematów jedna, zdawałoby się przemyślana, decyzja rujnuje życie aż dwóch zaprzyjaźnionych od dawna rodzin. Kiedy po długich wahaniach mąż (Fergus) postanawia opuścić - po dwudziestu latach burzliwego małżeństwa - piękną, ale zaborczą, apodyktyczną i fanaberyjną małżonkę (Ginę), zrozpaczona kobieta szuka pomocy i wsparcia u przyjaciela z lat szkolnych (Lawrence'a) i jego rodziny. Ale ponieważ oczekuje nie tylko pocieszenia, lecz i potwierdzenia, że nadal może być dla kogoś atrakcyjna i warta miłości, przyjacielska opieka szybko przekształca się w płomienny romans. Oboje łatwo tłumaczą sobie (a usiłują i innym), że to przeznaczenie, które czekało na nich od lat, i po prostu tak musi być. Dwie kolejne katastrofy rodzinne najciężej przeżywają (również zaprzyjaźnione ze sobą) nastoletnie dzieci obu par, którym zawalił się nagle cały świat. To one z ogromnym trudem usiłują zrozumieć zawikłaną sytuację i znależć miejsce w nowej rzeczywistości, doroślejąc w przyspieszonym tempie. Autorka nakreśliła bardzo interesujące studium psychologiczne przedstawicieli aż trzech pokoleń, bez szkody dla warstwy fabularnej dobrze osadzonej we współczesnych realiach. Książka niewątpliwie spodoba się czytelniczkom, które znają poprzednie utwory pisarki.