Czwarta powieść tej amerykańskiej autorki (np."Szary brzask" 18/99, "Czarownica" 13/98) i kolejna interesująca propozycja lekturowa przede wszystkim dla czytelniczek. Jak zwykle, autorka i w tej książce znakomicie łączy subtelnie zarysowany wątek romansowy oraz psychologiczno-obyczajowy z elementami sensacji, a nawet dyskretnej grozy, tworząc sympatyczną, rozrywkową fabułę. Bohaterka powieści przyjeżdża z Nowego Jorku do malowniczej Kornwalii, aby odwiedzić swoją rodową siedzibę, której nagle stała się właścicielką. Okazuje się że jest to wspaniałe, chociaż dosyć ponure i zrujnowe zamczysko, na terenie którego znajdują się pozostałości jeszcze z czasów rzymskich. Bohaterka bardzo szybko poznaje też barwną i niezwykłą historię o przekleństwie, które ciąży nad kobietami tego rodu. Właśnie zbliża się czas jej kolejnego spełnienia się, a dziewczyna, jak się okazuje, jest jedyną i zarazem ostatnią przestawicielką rodu. Racjonalnie nastawiona do świata, aczkolwiek doceniła oryginalność i osobliwość klątwy, raczej traktuje ją jako tradycyjnie niedzowną legendę, które zazwyczaj wiąże się ze starymi budowlami, zwłaszcza w Kornawalii, gdzie nadal w pubach śpiewa się celtyckie pieśni i wspomina druidzkie wierzenia. Tymczasem kolejne dnie, w miarę zbliżania sie przełomu letniego, a więc momentu realizacji przepowiedni, przynoszą coraz bardziej niepokojące i zatrważające wydarzenia pod wpływem których stopniowo załamuje się pewność siebie bohaterki, a nawet pojawia się uczucie, że istotnie jej życie jest w niebezpieczeństwie. Postanawia jednak za wszelką cenę wyjaśnić tajemnicę rozgrywających się wokół niej dramatycznych zdarzeń, a pomaga jej w tym bardzo przystojny, acz często dosyć gburowaty, młody człowiek. Książkę czyta się z dużym zainteresowaniem. Polecam.