Prezentowaliśmy już dwie książki tej niemieckiej autorki, doświadczonej nauczycielki gimnazjalnej, adresowane do najmłodszych i nieco starszych dzieci, obie poświęcone tematowi radzenia sobie z przemocą w szkole („Dzielna Emilka” p 22/06, „Teraz twoja kolej” p 15/07). Najnowsza to, opracowane w formie relacji z sali sądowej przeplatanej fragmentami subiektywnego pamiętnika czternastolatka, studium eskalacji przemocy wyjątkowo brutalnej i bezradności otoczenia. Postać głównego bohatera (Niko) czytelnicy poznają na sali sądowej, w trakcie procesu jego oprawców. A dziennik chłopca ujawnia, co doprowadziło go do podjęcia desperackiej decyzji. Odkąd zmienił szkołę, w tej nowej był prześladowany przez kolegów z klasy: bity, poniżany, szantażowany, zastraszany, zmuszany do kradzieży. Dwóm młodocianym bandziorom (Kevinowi i Raphaelowi) oraz ich towarzyszowi, zmuszanemu do udziału w tej „zabawie” szantażem, nie przeciwstawił się właściwie nikt w szkole (poza jedną nieudaną próbą), łącznie z nauczycielami udającymi, że nic nie widzą. Na wsparcie rodziny nie mógł liczyć, nie chcąc dokładać bliskim dodatkowych kłopotów do już wszechobecnych finansowych i powikłań w rodzinnych relacjach. Doprowadzony do ostateczności, niemal zdecydowany na samobójstwo, w skrajnej rozpaczy, z ofiary bohater przeobraża się w oprawcę, próbując zabić swoich prześladowców… Podobnie jak w większości publikacji z tej serii, i tu walory publicystyczne zdecydowanie dominują nad literackimi, a najważniejsze wydaje się zwrócenie uwagi na problem przemocy, bezradności i obojętności otoczenia (ale też nieumiejętności odczytywania sygnałów i błędnych reakcji), poszukiwanie ich źródeł i ukazanie konsekwencji ponoszonych zarówno przez ofiary, jak i sprawców przemocy.