Edith Piaf to ikona. Świat zna i kocha jej piosenki. O tej niezwykłej artystce powstało wiele biografii, oto kolejna z nich. Ostatnio prezentowaliśmy autoryzowaną biografię p.t. „Na balu szczęścia” (12/2004) oraz biografie napisaną przez przyszywaną siostrę Edith- Simone Berteant. Czytelnik zna, także biografie napisane przez polska autorkę Joannę Rawik ("Ptak smutnego stulecia" oraz "Hymn życia i miłości"). W prezentowanej książce dziennikarz i autor biografii znanych ludzi - Philippe Crocq oraz Producent, wydawca muzyczny i dziennikarz - Jean Mareska opowiadają o burzliwym życiu Edith Piaf. Śledzimy losy Edith od dzieciństwa, które przypomina sceny rodem z dickensonowskich powieści - czasów, gdy porzucona przez matkę niespełnioną śpiewaczkę i ojca- akrobatę ulicznego wychowywała się u babci, prowadzącej dom schadzek. Poznajemy jej drogę z ulicy do największych sal koncertowych Paryża. Jej pasję śpiewania, życia i ogromną samotność. Wzruszający wizerunek kobiety, która swoje życie zaczęła w burdelu i na ulicy, a skończyła jako ikona francuskiej piosenki. Autorzy wplatają wiele cytatów samej Edith oraz osób, które ja znały, otwarcie piszą o jej słabościach nałogach i romansach. Z opisów wyłania się postać egzaltowanej damy, o ciętym języku i naturze dziecka, której obce są wszelkie konwenanse. Edith Piaf jawi się jako nie stroniąca od używek salonowa lwica. Podkreślone jest jej dekadenckie wręcz uwielbienie dla sztuki, żyje po to by śpiewać. Jednocześnie jest to postać na każdym kroku naznaczona cierpieniem. Kolejna sprawnie napisana biografia tej artystki, opatrzona wstępem Marka Niedźwiedzkiego. (Według zapotrzebowania.) Tam gdzie jest zainteresowanie tematem.