Powieść historyczna o słynnej bitwie na belgijskich polach stoczonej w dniach 15-18 czerwca 1815 roku. Autor jest szkockim pisarzem i krytykiem sztuki, zafascynowanym epoką napoleońską. „Cztery czerwcowe dni” to opowieść o wielkiej bitwie widzianej z perspektywy historycznych postaci. Autor zadał przebadał ponad trzysta opracowań oraz materiałów źródłowych, których gros stanowią wspomnienia uczestników walk. Dzięki temu książka Gale’a to nie szczegółowa historia kampanii, ale historia ludzi, którzy zajmowali odpowiedzialne stanowiska... ale byli „tylko” ludźmi i nie ogarniali całej bitwy, lecz tylko kreowali ją, wykonując swoje obowiązki. Tak więc czas przygotowań, walki czy odwrotów obserwujemy oczami danego bohatera. Pisarz pozwala nam stać tuż przy Napoleonie i marszałku Neyu po stronie francuskiej, z kolei po stronie alianckiej zostajemy „cieniami” pruskiego generała Ziethena, szefa sztabu wojsk brytyjskich płk De Lanceya oraz „najdzielniejszego z dzielnych” ppłk Macdonella. Poza tym poznamy jeszcze wiele innych postaci, lecz będą to tylko kontakty widziane z perspektywy naszych bohaterów. Autor za cel postawił sobie ukazanie pełnego obrazu żołnierza tamtych dni – jego ekscytacje, obawy, lęki, marzenia, czy słabości. Dzięki temu dostrzeżemy obawy dowódców, narzekania (choć ciche) żołnierzy, którzy znaleźli się na belgijskiej równinie w te „Cztery czerwcowe dni”. Mamy też polski akcent. Oczywiście oprócz studium nad losem żołnierza autor przybliża nam losy kampanii. Dowiemy się więc sporo o przeróżnych manewrach taktycznych, wojskach cesarskich i koalicji, postaciach dowódców czy działaniach rozpoznania. Oprócz tego mamy mapy ukazujące kolejne fazy bitwy. Na końcu książki autor dodał notę biograficzną w której zwięźle zawarł losy postaci związanych z bitwą. Polecam fanom rzetelnie napisanych powieści historycznych –

na pewno chetnie sięgną po nią fani wojen napoleońskich i dzieł batalistycznych.