Jest to już szósta powieść tej amerykańskiej pisarki - znamy m.in. "Brakujący element" (7/2000), "Ta druga" (14/2000), "Już nie płacz" (15/98). Lektura dla wszystkich, a przede wszystkim dla pań - autorka po raz kolejny udowadnia, że również w formie lekkiego, błyskotliwego "czytadła" można przekazać bardzo wnikliwe obserwacje o współczesnej rzeczywistości, a nawet przeanalizować i poważniejszy problem. Tym razem jest to wnikliwe studium określonych relacji między mężczyzną a kobietą. Dla głównej bohaterki nowy nieznajomy od początku wydawał się kwintesencją marzeń o człowieku, z którym chciałoby się spędzić całe życie - czarujący, błyskotliwy, szarmancki, niezwykle czuły i troskliwy. Nie zwróciła więc uwagi na jego w końcu drobne klamstewko, które zarejestrowała przeddzień ślubu, a fakt, że zasugerował jej wybór innej sukni ślubnej czy zmienił termin zdjęć ślubnych zinterpretowała jako wzruszający przejaw jego ogromnej miłości. Każdą decyzje bowiem nie tylko logicznie uzasadnił, ale okazywała się w jego ujęciu bardzo korzystna dla bohaterki. Zakochana więc do szaleństwa podporządkowuje coraz bardziej nawet własne pragnienia mężowi, powoli rezygnując z jakiejkolwiek samodzielności. Trzeba było jednak sześciu lat wspólnego życia, aby bohaterka wreszcie zrozumiała znaczenie wszystkich tych drobnych sprzeczek, kłótni, scenek, nieporozumień i swoją rolę w tym układzie małżeńskim. Nie była już wcale zaskoczona, gdy w czasie rozprawy rozwodowej zarówno jej mąż, jak i jego adwokat z zimną logiką i pefidią udowadniają, iz jest osobą niezrównaważoną, niekonsekwetną, a przede wszystkim nie zdolną do podjęcia jakiejkolwiek decyzji - więc trudno jej powierzyć opiekę nad małymi dziećmi. Bohaterka postanawia jednak nie rezygnować z walki nie tylko już o swoje dzieci, ale także o odzyskanie własnej tożsamości.

Autorka bardzo sugestywnie pokazuje portret swojej bohaterki. Polecam - ciekawa lektura przede wszystkim dla pań.