|a Jest to już trzecia powieść psychologiczno-obyczajowa Judith Lennox - znamy: "Duchy przeszłości" (25/98) i "Zimowy domek"(4/99). Równie atrakcyjna jak poprzednie - opowiada bowiem bardzo zawiłe losy aż czwórki bohaterów. Wiele tu dramatów, rozczarowań i niepowodzeń, udanych i nieudanych historii miłosnych i opowieści o przyjaźniach, lojalności ale i zdradach, a także kłopotach codziennej egzystencji. Jest także wątek prawie sensacyjny - jednym z bardzo istotnych bowiem wydarzeń, które znacząco wpłynęło na losy młodziutkich bohaterów w momencie rozpoczęcia akcji, czyli w 1914 r., było zaginięcie rodowego klejnotu należącego do dziedzica ogromnych posiadłości na angielskiej prowincji. Wybuch wojny zburzył spokojną egzystencje wszystkich i rozproszył przyjaciół w różne strony - synowie dziecica zaciągneli się do wojska, ich siostra zmuszona była chwilowo przerwać naukę. Ambitny syn kowala wyjeżdża do Londynu, na początku bowiem nie ma szans służenia ojczyźnie. Również w świat powędrowała najważniejsza postać tej książki - rudowłosa Thomasine, która po tragicznych przeżyciach w Afryce została przygarnięta przez swoje angielskie ciotki. Jedna z nich stwarza jej możliwość nauki tańca - gdy wybucha wojna dziewczyna znalazła się w Paryżu, w malowniczym, zupełnie innym, świecie tamtejszych teatrzyków. Po wojnie drogi życiowe dawnych przyjaciół znowu się skrzyżują, nawet zawiodą ich w rodzinne strony - ale teraz już każdy z nich ma inny bagaż doświadczeń za sobą. Rozpoczyna się następny etap ich życia, kiedy to po tragicznej przerwie na wojnę, trzeba w zupełnie nowych realiach znowu budować własną przyszłość. Ale i teraz los nie szczędzi im rozmaitych komplikacji. Powieść czyta się świetnie. Autorka nie tylko tworzy interesujące biografie bohaterów, ale znakomicie wpisuje je w epokę gwałtownych przeobrażeń lat dwudziestych i trzydziestych. Polecam - niez