Daniel Pennac jest urodzonym w Casablance francuskim autorem książek dla dzieci i młodzieży. W Polsce w latach 90 zostały wydane dwie jego książki „Mała handlarka prozą” i „Wszystko dla potworów”. Przez 26 lat był nauczycielem francuskiego w szkołach licealnych. Książka „Jak powieść” to znakomity esej, zbiór refleksji wynikających z doskonałej znajomości środowiska nastolatków i jego własnych doświadczeń jako ojca trójki dzieci. Pennnac pisze o tym jak umożliwić dzieciom wejście w świat literatury. Jego refleksje pełne są prawdziwych, lekko i zabawnie sformułowanych uwag. Pisze o pierwszym kontakcie dziecka z książką, o odkrywaniu przyjemności, jaką daje czytanie, które nazywa „samodzielnym przemierzaniem krainy znaków”. Pisze o rodzeniu się fascynacji, jaką może być czytanie, jeśli stanie się czynnością bezinteresowną. Ale pisze także o koszmarze nocnego czytania, kiedy rano trzeba oddać „sprawozdanie z lektury”, kiedy to co uczeń czyta to „słowa mające nogi z ołowiu”. Książki dla dorosłych to według niego przede wszystkim lekarstwo przeciwko przykrościom życia. Mówi także o tych, którzy recenzując książki „tonąc w potokach wymowności”. Wymienia tytuły książek, które zostały uznane za najbardziej lubiane. Są wśród nich: „Pachnidło”, „Rękopis znaleziony w Saragossie” i „Ferdydurke”. Kończy swoje refleksje stwierdzeniem, że niewiele przedmiotów budzi tak jak książka poczucie absolutnej własności. Poleca esej Daniela Pennaca rodzicom, nauczycielom, wszystkich, dla których czytanie jest ważną czynnością w ich życiu.