156465
Book
In basket
Druga u nas publikacja cenionego w Szwecji autora książek dla dzieci (poprzednio „Jak tata pokazał mi wszechświat” na p 13/08) to kolejne wyważone, mądre i umiejętnie łączące realizm z poezją i subtelnym humorem opowiadanie o sprawach ważnych i poważnych – o relacjach między pokoleniami, tęsknocie i przyjaźni, radości bycia razem, ale też o pożegnaniu, o życiu i śmierci. Najlepszy przyjaciel siedmioletniego narratora (Bertil) bardzo chciałby mieć dziadka. Na szczęście narrator (Ulf), który z własnego dziadka jest bardzo dumny, zna miejsce, gdzie dziadków jest pełno. Zabiera przyjaciela do domu starców. Spotkany tam siedzący samotnie w pokoju staruszek w szelkach i z plastrem na brodzie szybko okazuje się wymarzonym dziadkiem dla chłopca, w dodatku uszczęśliwionym z posiadania wnuka, którego się nie spodziewał. Wprawdzie nie lubi nóżek w galarecie i nie łowi ryb, jak dziadek narratora, ale za to umie zrobić piękny latawiec i wdrapać się na drzewo. A przede wszystkim potrafi pięknie gwizdać. Jego nowy wnuk też chciałby tak umieć, ale zanim opanuje tę trudną sztukę, straci mistrza, któremu nie zdąży zagwizdać za życia… Napisana z wyrafinowaną prostotą, pełna ciepła lektura podpowiadająca czytelnikom, jak można kochać i okazywać uczucia. Polecam.
Availability:
There are copies available to loan: sygn. I (1 egz.)
All copies are currently on loan: sygn. II (1 egz.)
Długość kolejki oczekujących: 1. (dostępność ok. 23.12.2016)
There are copies available to loan: sygn. I (1 egz.)
Notes:
Tyt. oryg.: Kan du vissla Johanna
Reviews:
The item has been added to the basket. If you don't know what the basket is for, click here for details.
Do not show it again