Pierwsza u nas książka imającej się dotychczas bardzo różnych zawodów amerykańskiej autorki, to chronologicznie trzecia z pięciu, które opublikowała od swego debiutu w 2004 r. A jest to psychologiczna powieść drogi dla nastolatków. Jej siedemnastoletnia bohaterka (Ginny Blackstone) zawsze uważała siebie za osobę niezbyt ciekawą, zrównoważoną i pozbawioną fantazji, którą wręcz w nadmiarze dysponowała jej niewiele starsza, uzdolniona artystycznie, ukochana ciotka (Peg). Samą dziewczynę stać było na odrobinę szaleństwa jedynie w towarzystwie ciotki, która obiecała wspierać siostrzenicę w całym okresie dorastania – ale nie dotrzymała słowa, znikając pewnego dnia bez pożegnania, aby już nigdy nie wrócić. Trzy miesiące po niespodziewanej dla rodziny śmierci uciekinierki, bohaterka otrzymuje oryginalny spadek i testament zarazem – trzynaście ponumerowanych kopert, z których każdą kolejną wolno jej będzie otwierać po wypełnieniu zadań, poleceń i próśb zawartych w poprzedniej. Kierując się instrukcjami, dziewczyna wyrusza najpierw do Londynu, a potem, szlakiem ostatniej ziemskiej wyprawy ciotki, samodzielnie wędruje po Europie (na trasie są Edynburg, Rzym, Paryż, Amsterdam, Kopenhaga i grecka wyspa Korfu) poszukując wskazanych w kolejnych listach ludzi, miejsc, dzieł sztuki, poznając spełnione i niezrealizowane marzenia zmarłej, a przy okazji odkrywając prawdę o sobie. Niejako podstępem zmuszona do robienia rzeczy, na które sama nigdy by się nie zdobyła, przekonuje się, na ile ją stać i o co naprawdę warto walczyć. Dość sprawnie napisana i interesująca opowieść o zmaganiach z własnymi ograniczeniami i różnych obliczach miłości.